เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยเป็นนายสถานี้รถไฟจึงต้องทำงานในหน้าที่นายไปรษณีย์ด้วยในตัวตามข้อตกลงระหว่ากรมรถไฟและกรมไปรษณีย์ จำเลยได้เปิดจดหมายที่มีจากสำนักงานเลขานุการนายกรัฐมนตรีถึง จ.ออกดูข้อความ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา และ พ.ร.บ.ไปรษณีย์ พ.ศ.๒๔๗๗ ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ไปรษณีย์ พ.ศ.๒๔๗๗ ม.๕๘ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎข้อบังคับต่าง ๆ ประกอบทั้งพ.ร.บ.ไปรษณีย์ไม่มีข้อความใดที่บัญญัติให้นายสถานีรถไฟเป็นเจ้าพนักงานไปรษณีย์โทรเลขและงานทุกอย่างตามข้อบังคับกรมไปรษณีย์ก็ติดต่อกับกรมรถไฟโดยตรง แม้เงินค่าจ้างที่กรมไปรษณีย์ให้ก็เรียกว่าเป็นเงินพิเศษ ให้กรมรถไฟ มิได้แจกจ่ายให้นายสถานีโดยตรง ฉะนัน นายสถานีรถไฟจึงมิได้สังกัดเป็นเจ้าพนักงานไปรษณีย์โทรเลข จึงจะปรับบทลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ไปรษณีย์มิได้ จำเลยคงมีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๒๗๙ เท่านั้น ให้จำคุก ๑ เดือนโดยไม่รอการลงอาญา
