คำฟ้องและคำให้การ
ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีน้ำสุราแช่ของกลางไว้ในครอบครอง ๘๐ เซ็นติลิตร์โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นสุราที่ทำขึ้นผิดกฎหมายและดื่มกินน้ำสุรานั้น
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ มาตรา ๖ และแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ให้ปรับจำเลย ๑๗๐ บาท ๖๖ สตางค์.
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ไม่มีพะยานยืนยันว่าน้ำสุราแช่รายนี้เป็นของจำเลย จึงพิพากษาแก้ให้ปรับจำเลย ๑๖ บาท.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องโจทก์บรรยายว่าจำเลยมีน้ำสุราเช่นนี้ไว้ในครอบครองควบคุม แต่การที่จำเลยถ่ายน้ำสุราแช่ในกะบอกบนต้นตาลใส่ในกะบอกที่ถือไปแล้วดิ่มกินในทันทีเช่นนี้ยังไม่พอให้เรียกว่าจำเลยมีน้ำสุรานั้นไว้ในครอบครอง เพราะจำเลยมิได้ตั้งใจจะยึดถือน้ำสุรานั้นอย่างใดเลย ที่ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องฐานนี้ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
