คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชักชวน แนะนำ ช่วยเหลือ ให้ความสะดวกพานายคำบด พันธะวงศ์ กับพวก รวม 7 คน และนายบุญหนา (ไม่ทราบนามสุกล)คนต่างด้าว สัญชาติลาวเข้ามาในราชอาณาจักรไทยโดยไม่ได้รับอนุญาต และผ่านการตรวจของพนักงานเจ้าหน้าที่และเข้ามานอกช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมือง ฯลฯ โดยจำเลยใช้เรือกาบ 1 ลำ พร้อมพายเป็นพาหนะเข้ามาโดยได้รับเงินค่าจ้างจากคนต่างด้าวดังกล่าวเป็นเงิน 2,100 บาท ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2493 สั่งริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ. 2493 มาตรา 62 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 จำคุก 1 ปี ลดรับสารภาพกึ่งหนึ่ง จำคุก 6 เดือน
ฯลฯ เรือกาบ 1 ลำของกลางไม่ใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดให้คืนแก่เจ้าของ ส่วนเงินของกลางให้ริบโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบเรือกาบและพายของกลางด้วยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงและวินิจฉัยว่า จำเลยใช้เรือกาบของกลางเป็นพาหนะพาคนต่างด้าวสัญชาติลาวเข้ามาในราชอาณาจักรไทย ในทางอื่นมิใช่ช่องทางที่รัฐบาลได้ประกาศกำหนดให้คนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักร และไม่ผ่านการตรวจของพนักงานเจ้าหน้าที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง เห็นว่าเรือกาบของกลางนี้ เป็นยานพาหนะอย่างหนึ่ง โดยสภาพหากจะใช้รับส่งคนโดยสารข้ามฟากธรรมดาก็ไม่ผิด แต่หากนำไปใช้เป็นพาหนะนำคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรโดยฝ่าฝืนกฎหมายก็มีความผิด ทั้งนี้ขึ้นอยู่ที่เจตนาในการใช้กรณีเรือกาบของกลางนี้
จำเลยนำไปใช้รับจ้างขนส่งคนต่างด้าวเข้าประเทศในอัตราค่าจ้างถึง 2,000 บาท เป็นการแสดงเจตนาแจ้งชัดในการใช้เรือ หากจำเลยไม่ใช้เรือกาบพร้อมด้วยไม้พายของกลางเป็นพาหนะ จำเลยก็ไม่สามารถนำคนต่างด้าวดังกล่าวเข้ามาในราชอาณาจักรได้สำเร็จ เรือกาบ 1 ลำ พร้อมไม้พายจึงเป็นทรัพย์ทีจำเลยใช้เพื่อให้ได้รับผลในการกระทำความผิดโดยตรง จึงเป็นของควรริบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33(1)
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบเรือกาบ 1 ลำ พร้อมไม้พายของกลางด้วย
