คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำคุก ๑๕ ปี ลดฐานรับเสีย ๑ ใน ๓ คงจำคุกจำเลย ๑๐ ปี
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่า ไม่มีเจตนาฆ่านางมน ๆ ตายโดยโรคอื่น ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริง ว่า นางมนภรรยาจำเลยตายเพราะถูกจำเลยทำร้าย ส่วนข้อที่จำเลยต่อสู้ว่าไม่เจตนาจะฆ่านางมนนั้น เห็นว่าจำเลยใช้พานท้ายปืนตีถูกศีร์ษะนางมนถึง ๓ ที จนนางมนล้มลงไป แล้วยังตีซ้ำถูกตรงกระดูกสันหลังอีกครั้งหนึ่ง นางมนลุกขึ้นได้ ก็มีอาการเดินคอเอียงไป การกระทำของจำเลยเป็นการรุนแรงมาก ซึ่งจำเลยอาจแลเห็นผลแห่งการกระทำนั้นได้ว่า นางมนอาจถึงแก่ความตาย เมื่อนางมนตายลงในปัจจุบันจากการกระทำร้ายของจำเลยนั้นจำเลยก็ต้องมีควาามผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
