Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1641/2539

พ.ศ. 2539 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ผู้เสียหายกับพวกและจำเลยกับพวกดื่มสุราด้วยกันแล้วมีปากเสียงกันมีคนเข้าห้ามปรามจึงแยกย้ายกันไปหลังจากนั้นเมื่อพบกันมีการปรับความเข้าใจและมีปากเสียงกันอีกผู้เสียหายตบจำเลยที่บริเวณท้ายทอย1ทีพฤติการณ์ดังกล่าวไม่ร้ายแรงถึงกับจะต้องเอาชีวิตกันประกอบกับจำเลยแทงผู้เสียหายในทันทีนั้นเพียง1ครั้งแล้วหลบหนีไปโดยไม่ได้แทงซ้ำอีกแม้จะแทงบริเวณหน้าอกข้างขวาใต้ราวนมอันเป็นอวัยวะสำคัญของร่างกายแต่บาดแผลของผู้เสียหายมีเพียงเลือดออกในผนังหน้าอกไม่ได้ลึกถึงอวัยวะสำคัญแสดงว่าจำเลยไม่ได้แทงอย่างแรงกรณียังถือไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายจำเลยคงมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเมื่อผู้เสียหายต้องพักรักษาตัวเกินกว่า20วันจำเลยจึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา297(8) การที่ผู้เสียหายตบจำเลยที่บริเวณท้ายทอย1ทียังไม่พอจะถือว่าเป็นการหยามหน้ากันอันเป็นการข่มเหงจำเลยอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมที่จำเลยใช้เหล็กขูดชาฟท์แทงผู้เสียหายจึงไม่ใช่เพราะเหตุบันดาลโทสะ

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

เนื้อความคำพิพากษา

โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 297, 33 และ ริบของกลางจำเลย ให้การ ปฎิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297(8) จำคุก 2 ปี จำเลย ให้การรับสารภาพ ชั้น จับกุม และชั้นสอบสวน เป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณา มีเหตุ บรรเทา โทษ ลดโทษให้ หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คง จำคุก 1 ปี 4 เดือนจำเลย ชดใช้ ค่าเสียหาย เป็น เงิน 15,000 บาท ผู้เสียหาย ไม่ติดใจ ดำเนินคดี และ ไม่ ปรากฎ ว่า จำเลย เคย ต้องโทษ จำคุก มา ก่อน เห็นควร ให้โอกาส จำเลย โทษ จำคุก ให้ รอการลงโทษ ไว้ มี กำหนด 2 ปี ริบของกลางโจทก์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 2 พิพากษาแก้ เป็น ว่า

จำเลย มี ความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 จำคุก 10 ปี คำให้การรับสารภาพ ของ จำเลย ใน ชั้นสอบสวน เป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณามีเหตุ บรรเทา โทษ ลดโทษ ให้ หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คง จำคุก 6 ปี 8 เดือน ริบ เหล็กขูดชาฟท์ ของกลางจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า เหตุ เกิด เพราะ ผู้เสียหาย กับพวก และ จำเลยกับพวก ดื่ม สุรา ด้วยกัน แล้ว มี ปาก เสียง กัน มี คน เขา ห้ามปรามจึง แยก ย้าย กัน ไป หลังจาก นั้น เมื่อ พบ กัน มี การ ปรับ ความ เข้าใจ และมี ปาก เสียง กัน อีก ผู้เสียหาย ได้ ตบ จำเลย ที่ บริเวณ ท้ายทอย 1 ทีพฤติการณ์ ดังกล่าว ไม่ ร้ายแรง ถึง กับ จะ ต้อง เอา ชีวิต กัน ประกอบ กับ

จำเลยแทง ผู้เสียหาย ใน ทันที นั้น เพียง 1 ครั้ง แล้ว หลบหนี ไป โดย ไม่ได้แทง ซ้ำ อีก แม้ จะ แทง บริเวณ หน้าอก ข้าง ขวา ใต้ ราวนม อันเป็น อวัยวะสำคัญ ของ ร่างกาย แต่ บาดแผล ของ ผู้เสียหาย เพียง มี เลือดออก ในผนัง หน้าอก ไม่ได้ ลึก ถึง อวัยวะ สำคัญ แสดง ว่า จำเลย ไม่ได้ แทง อย่าง แรงกรณี จึง ยัง ถือไม่ได้ว่า จำเลย มี เจตนาฆ่า ผู้เสียหาย ที่ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ฐาน พยายามฆ่า ผู้เสียหายไม่ต้อง ด้วย ความเห็น ของ ศาลฎีกา จำเลย คง มี ความผิด ฐาน ทำร้ายร่างกาย ผู้เสียหาย เป็นเหตุ ให้ ได้รับ อันตรายสาหัส ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297(8) ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น และ การ ที่ ผู้เสียหาย

ตบจำเลย ที่ บริเวณ ท้ายทอย 1 ที ดังกล่าว ยัง ไม่พอ จะ ถือว่า เป็น การ หยามหน้า กัน อันเป็น การ ข่มเหง จำเลย อย่างร้ายแรง ด้วย เหตุ อัน ไม่เป็นธรรมตาม ฎีกา ของ จำเลย ที่ จำเลย ใช้ เหล็กขูดชาฟท์ แทง ผู้เสียหาย จึง ไม่ใช่เพราะ เหตุ บันดาลโทสะพิพากษาแก้ เป็น ว่า ให้ บังคับคดี ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
สมิทธิ์ วราอุบล · สมาน เวทวินิจ · บรรเทิง มุลพรม
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10189/2539

จำเลยใช้มีดดาบตัวมีดยาวประมาณ ๑๘ นิ้ว ด้ามมีดยาวประมาณ๑๓ นิ้ว เป็นอาวุธฟันโจทก์ร่วมที่ใบหน้าซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญ และโจทก์ร่วมมีบาดแผลลึกถึงกระดูก แต่บริเวณใบหน้ามิใช่ส่วนหนาของร่างกายและไม่ปรากฏว่ากระด…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1011/2533

ผู้เสียหายกับพวกไม่พอใจจำเลยในการแบ่งเงินค่าจ้างที่ได้จากการรับจ้างตัดไม้ จึงพากันเข้าไปหาเรื่องและชกต่อยจำเลยก่อนโดยจำเลยมิได้สมัครใจวิวาทด้วย แต่เมื่อผู้เสียหายชกจำเลยแล้วไม่ปรากฏว่าจะทำร้ายจำเลยต่อ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1265/2529

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิง ส. โดยเจตนาฆ่า แต่ ส.ไม่ถึงแก่ความตายเพียงได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามมาตรา 297 ประกอบมาตรา 72…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2562 (เลขอ้างอิง 636366)

การที่จำเลยทั้งสี่กับพวกขับรถจักรยานยนต์ติดตามผู้เสียหายมาถึงบริเวณที่เกิดเหตุ จำเลยที่ 2 และ น. มีมีดติดตัวไปด้วย แม้มีดที่ น. พาติดตัวไปจะมีขนาดใหญ่เป็นที่สังเกตเห็นได้โดยง่ายแก่บุคคลทั่วไปรวมทั้งจำ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8882/2561

ข้อเท็จจริงได้ความว่า ผู้เสียหายที่ 1 กับพวกขับรถจักรยานยนต์เที่ยวเล่นตั้งแต่เวลาประมาณ 21 นาฬิกา โดย พ. นั่งซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ผู้เสียหายที่ 1 ส่วน ข. นั่งซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ ท. และตามทางนำสืบของ…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้