คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยนำเจ้าเจ้าพนักงานรังวัดรุกล้ำเข้าไปในที่ดินของโจทก์ ขัดขวางการรังวัดที่ดินของโจทก์ ห้ามไม่ให้โจทก์ขุดคูในที่ดินของโจทก์ และยังตัดไม้ไผ่ในที่ดินของโจทก์ด้วย ขอให้ศาลห้ามจำเลยขัดขวางและเข้ามาเกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์และให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยนำชี้เขตที่ดินของจำเลย ไม่เคยนำชี้รุกล้ำเข้าไปในที่ดินของโจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานมารังวัดและชี้เขตรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของจำเลย ที่ดินที่โจทก์นำชี้นั้นจำเลยได้ครอบครองโดยสงบและเปิดเผยอย่างเป็นเจ้าของมากว่า ๑๐ ปีแล้ว จำเลยตัดต้นไผ่ในที่ดินของจำเลย ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยครอบครองเป็นเจ้าของที่พิพาทสืบต่อจากเจ้าของเดิมมากว่า ๑๐ ปีแล้ว จึงใช้ยันโจทก์ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๘๕ ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาททนายกิ่งกับพวกซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินเดิมได้ครอบครองมาโดยความสงบและเปิดเผยอย่างเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเกินกว่า ๑๐ ปี จึงได้กรรมสิทธิ์โดยทางครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๘๒ จำเลยได้รับโอนที่ดินมารวมทั้งที่พิพาทจากเจ้าของเดิมโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน และได้ครอบครองที่พิพาทสืบต่อมาจากเจ้าของเดิม จึงยกอายุความครอบครองขึ้นใช้ยันโจทก์ได้
ที่โจทก์ฎีกาว่าสำเนาเอกสารบัญชีรับคำร้องทุกข์หรือกล่าวโทษที่จำเลยอ้างมาจากอำเภอปากเกร็ดรับฟังเป็นพยานไม่ได้ เพราะไม่ได้อ้างผู้รับรองสำเนามาเป็นพยานนั้น เห็นว่า บัญชีบันทึกคำร้องทุกข์ของประชาชนและคำเปรียบเทียบของพนักงานผู้มีหน้าที่เป็นหลักฐานเก็บไว้ที่อำเภอ เป็นเอกสารมหาชน เมื่ออำเภอได้ส่งสำเนาเอกสารซึ่งมีพนักงานเจ้าหน้าที่รับรองถูกต้องไปยังศาลตามที่ถูกอ้าง ก็ต้องอสันนิษฐานไว้ก่อนว่า สำเนาเอกสารที่ส่งไปนั้น เป็นของแท้จริงและถูกต้อง ไม่จำเป็นต้องอ้างเจ้าหน้าที่ที่รับรองสำเนานั้นมาเป็นพยานเบิกความรับรองอีก
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
