คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ โจทก์ได้ยกที่ดินพิพาทให้แก่จำเลยผู้เป็นบุตร แล้วจำเลยประพฤติเนรคุณ โจทก์จึงฟ้องเรียกที่ดินคืน จำเลยต่อสู้ว่า เป็นที่ดินที่จะลยกับสามีร่วมกันสร้างขึ้นเอง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยคืนนาพิพาทแก่โจทก์.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยกที่พิพาทให้แก่จำเลยจริง ส่วนข้อโต้เถียงที่ว่าจำเลยได้ด่าว่าหมิ่นประมาทโจทก์อย่าง ร้ายแรงหรือไม่นั้น คำพยานฟังได้ว่า จำเลยได้ว่าโจทก์เป็นคนไม่มีศีลธรรม ยกที่ดินให้จำเลยแล้วกลับไม่ให้ ซ้ำจำเลย ยังขับไล่ไม่ให้โจทก์อยู่ร่วมบ้าน ไม่ปรากฎว่าดจทก์มีทรัพย์สมบัติอะไรเหลืออยู่ โจทก์ต้องไปอาศัยบุตรคนอื่น ซึ่งยากจน กว่าจำเลย จำเลยยังสามารถอุปการะให้สิ่งของจำเลยแก่โจทก์ได้ แต่จำเลยก็ปฏิเสธเสีย ไม่ยอมให้อุปการะแก่โจทก์เช่น นี้ คดีต้องด้วย ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๕๓๑ โจทก์เรียกทรัพย์ที่ให้คือนาพิพาทคืนได้ คงพิพากษายืน.