เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาไม่ขายนาซึ่งตกลงราคา ๑๓๐๐ บาท โจทวางมัดจำไว้แล้ว ๕๐ บาท ได้ไห้นายแก้วเปนตัวแทนโจทไนการทำสัญญา จำเลยไห้การต่อสู้ว่า ได้ทำสัญญากับนายแก้ว โจทไม่ไช่คู่สัญญา นายแก้วไม่ไช่ตัวแทนโจท และไม่มีหนังสือแต่งตั้งนายแก้วเปนตัวแทน และนายแก้วเปนฝ่ายผิดสัญญา. สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์วินิฉัยต้องกันว่า นายแก้วเปนตัวแทนโจทและจำเลยเปนผู้ผิดสัญญา พิพากสาไห้จำเลยทำหนังสือโอนที่นารายพิพาทแก่โจท. จำเลยดีกาว่า โจทไม่มีหนังสือตั้งนายแก้วเปนตัวแทนตามที่กดหมายบังคับ สาลดีกาเห็นว่าคดีนี้โจทไห้นายแก้วไปทำสัญญาจะซื้อที่ดิน ซึ่งเพียงแต่มีการวางประจำหรือชำระหนี้บางส่วน ก็มีผลไห้ฟ้องร้องบังคับกันได้ตามกดหมาย
การตั้งนายแก้วเปนตัวแทน เพื่อกิจการอันนี้จึงไม่ต้องทำเปนหนังสือหรือมีหลักถานเปนหนังสือ. ส่วนข้อที่ว่า จำเลยดีกาว่าการขยายกำหนดเวลาตามหนังสือจะซื้อขายที่ดิน จะต้องทำเปนหนังสือจึงจะผูกมัดจำเลยนั้น สาลอุธรน์ฟังข้อเท็ดจิงว่าเมื่อถึงกำหนดชำระเงิน โจทมอบไห้ผู้แทนไปแต่อำเพอว่าต้องไห้โจทมาเอง จำเลยไม่ขัดข้อง เจ้าหน้าที่ได้บันทึกและไห้จำเลยลงนามไว้ สาลดีกาเห็นว่าเปนหลักถานผูกมัดจำเลยได้ จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์
