คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยสมคบกันเล่นไพ่ป๊อก โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ จำเลยต่อสู้เบิกความว่า จำเลยหัดเล่นไพ่ต่อแต้ม โดยมิได้เอาทรัพย์สินกัน แต่คำเบิกควมของจำเลยมิได้มีพะยานอื่นประกอบ ทั้งปรากฎว่าในวงเล่นมีสตางค์อยู่ด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ ม.๕ ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าจำเลยเล่นการพะนันเอาทรัพย์กัน จึงเป็นหน้าที่ของจำเลยต้องนำสืบปฏิเสธ แต่จำเลยสืบทุก+ข้อสันนิษฐานกฎหมายไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพะนัน
