คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องร้องขอให้นายคล้ายบิดาผู้ร้องเป็นคนสาบสูญ ผู้คัดค้านได้ยื่นคำคัดค้าน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้นายคล้ายเป็นคนสาบสูญ
ผู้คัดค้านอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้คัดค้านฎีกาว่า ควรฟังว่านายคล้ายมีชีวิตอยู่ หรือควรฟังว่าตายแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ทั้งพยานหลักฐานของผู้ร้องและผู้คัดค้านไม่มีใครทราบแน่ว่านายคล้ายเป็นตายร้ายดีอย่างไร ฉะนั้นเมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นายคล้ายไปจากภูมิลำเนาได้ 20 ปีเศษแล้วโดยไม่เคยกลับมาอีกเลย กรณีจึงต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 64 ในอันที่จะมีคำสั่งให้นายคล้ายเป็นคนสาบสูญได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
