คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๔๙๒ จำเลยทั้ง ๒ ได้ซื้อเชื่อจักรเย็บผ้ายี่ห้อ "ซิงเกอร์" ของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีจากโจทก์ ซึ่งเป็นผู้จัดการสาขาไป ๔ คันราคา ๘๕๕๐ บาท สัญญาจะใช้เงินเสร็จภายในวันที่ ๑๔ มิถุนายน ๒๔๙๒ ครั้นครบกำหนดไปทวงถามกลับปฏิเสธ จึงขอให้ใช้เงิน ๘๕๕๐ บาทแก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้ซื้อเชื่อดังฟ้อง และสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์กล่าวข้อความชัดเจนว่าจักรทั้ง ๔ คันนี้เป็นของบริษัทจักร์เย็บผ้าซิงเกอร์หาใช่ของโจทก์เองไม่ โจทก์มีฐานะเพียงหัวหน้าพนักงานผู้จัดการขายจักรของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีและได้ขายจักรไปแทนบริษัทเท่านั้น ซึ่งเท่ากับลูกจ้างในร้านขายของคนหนึ่ง จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องร้องคดีผิดสัญญาอันเป็นเรื่องของบริษัทในนามของตนเองได้ การที่โจทก์จะต้องรับผิดชดใช้ราคาจักรให้แก่บริษัทในเมื่อเรียกร้องเอาจากจำเลยไม่ได้นั้น เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับผู้+ ไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิฟ้องร้องในนามของตนเองได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
