คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเคยต้องโทษฐานชิงทรัพย์ก่อนใช้กฎหมายอาญาครั้งหนึ่ง
จำเลยยื่นคำร้องขออนุญาตมีอาวุธปืนต่อเจ้าพนักงาน โดยกล่าวว่าเปนผู้สมควรมีปืนได้ไม่ต้องด้วยข้อห้ามตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน ร.ศ.๑๓๑ ม.๙-๑๐ โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๑๑๘ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน ร.ศ.๑๓๑ ห้ามแต่บุคคลที่ต้องโทษตามกฎหมายอาญาเท่านั้น จำเลยไม่ควรมีผิด ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพ.ร.บ.อาวุธปืนปัญญัติว่าห้ามไม่ให้บุคคลที่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามีอาวุธปืน ซึ่งมีทางให้จำเลยเข้าใจโดยสุจริตว่า จำเลยต้องโทษตามกฎหมายลักษณโจรนั้นไม่ต้องด้วยข้อห้ามตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนจำเลยไม่มีเจตนาทุจจริตที่จะแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย(ศรี-หริศ-นล)
