คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ไปไถนาร่วมด้วยกับผู้อื่นประมาณ ๑๑-๑๒ คน ครั้นผู้ที่ไปไถนาทะเลาะกันและทำร้ายร่างกายกันถึงตาย จำเลยยืนดูเฉยเสียไม่จับกุมแลร้องเรียนตามหน้าที่ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญาม.๑๔๒,๑๕๔
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยนี้เป็นแต่ผู้ที่กฎหมายกำหนดอำนาจหน้าที่ให้ไว้ในอันที่จะปฏิบัติการในฐานะเป็นผู้ใหญ่บ้านยังไม่พอที่จะเป็นเจ้าพนักงานตามความหมายในม.๑๔๒ และเมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาจะช่วยพวกเหล่านี้มิให้ต้องอาญาด้วยแล้ว ก็ไม่มีมูลจะลงโทษจำเลยตามม.๑๔๒ ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้ยกฟ้องโจทก์.
