คำฟ้องและคำให้การ
คดีมีปัญหาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 1 โดยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 เพื่อบำเหน็จเป็นทางค้าของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนร้านของโจทก์เสียหาย 5,250 บาท ขอให้จำเลยใช้จำเลยที่ 1 ปฏิเสธว่าจำเลยที่ 2 ไม่ใช่ลูกจ้างจำเลยที่ 2 ขโมยรถไปขับ ค่าเสียหายไม่ควรเกิน 500 บาทศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยที่ 1 ไม่ต้องร่วมรับผิด ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1 เสียโจทก์อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดด้วยจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 คนขับรถชื่อนายเอี่ยน จำเลยที่ 1 รู้เห็นยินยอมอนุญาตให้จำเลยที่ 2 ขับรถของจำเลยที่ 1 มานานแล้ว ระหว่างที่ขับรถไปเกิดเหตุชนห้องโจทก์นั้นก็น่าเชื่อว่าขับไปเพื่อหาคนโดยสารอนึ่งค่าเสียหายที่ศาลอุทธรณ์กำหนดมานั้นก็เห็นว่าสมควรแล้วศาลฎีกาจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน