คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ป.อ. มาตรา 336 และให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 6,100 บาท แก่ผู้เสียหาย
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 แผนกคดีเยาวชนและครอบครัวพิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 336 วรรคหนึ่ง ขณะกระทำผิดจำเลยอายุ 13 ปีเศษ (ที่ถูกต้องระบุว่าไม่ต้องรับโทษตาม ป.อ. มาตรา 74 วรรคหนึ่ง) เมื่อได้พิจารณาถึงอายุ ประวัติ ความประพฤติ สติปัญญา การศึกษาอบรม สุขภาพ ภาวะแห่งจิต นิสัย อาชีพ และฐานะของจำเลยตลอดจนสิ่งแวดล้อมทั้งปวงเกี่ยวกับจำเลย และของบิดามารดาตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2534 มาตรา 78 ประกอบ ป.อ. มาตรา 74 (5) แล้ว ให้ส่งตัวจำเลยไปฝึกและอบรมยังสถานฝึกและอบรมของสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดพิษณุโลก มีกำหนด 1 ปี นับแต่วันถูกควบคุมตัววันที่ 13 กรกฎาคม 2544 ซึ่งถือว่าจำเลยถูกฝึกและอบรมครบกำหนดแล้ว ให้ปล่อยตัวจำเลยไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาแผนกคดีเยาวชนและครอบครัววินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า การที่ศาลอุทธรณ์ภาค 6 ไม่พิพากษาให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 6,100 บาท แก่ผู้เสียหายเป็นการชอบหรือไม่ คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานวิ่งราวทรัพย์ตาม ป.อ. มาตรา 336 และขอให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 6,100 บาท แก่ผู้เสียหาย ศาลอุทธรณ์ภาค 6 ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาเงินสดจำนวน 6,100 บาท ของผู้เสียหายไปโดยฉกฉวยเอาซึ่งหน้าอันเป็นความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ตาม ป.อ. มาตรา 336 วรรคหนึ่ง เมื่อโจทก์มีคำขอให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 6,100 บาท ตามที่ ป.วิ.อ. มาตรา 43 ให้อำนาจไว้ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 ก็ชอบที่จะวินิจฉัยเกี่ยวกับคำขอให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 6,100 บาท ตาม
ป.วิ.อ. มาตรา 186 (9) การที่ศาลอุทธรณ์ภาค 6 ไม่วินิจฉัยตามคำขอของโจทก์จึงเป็นการไม่ชอบ ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น แต่ที่โจทก์ฟ้องขอให้คืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายนั้น เมื่อตามฟ้องระบุว่าเป็นเงินของนางซียายผู้เสียหาย จึงบังคับให้จำเลยคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายไม่ได้ แต่ให้คืนหรือใช้เงินแก่นางซียายผู้เสียหาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 6,100 บาท แก่นางซียายผู้เสียหาย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6.
