คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 161, 177,179, 180, 200, 264, 265, 268ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนมูลฟ้อง ถึงวันนัดหมายโจทก์มอบฉันทะให้เสมียนทนายนำคำร้องมายื่นต่อศาลขอเลื่อนการไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นไม่อนุญาต และถือว่าโจทก์ไม่มีพยานมาเพื่อไต่สวนให้เห็นว่าคดีโจทก์มีมูลตามฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นยกคดีขึ้นไต่สวนมูลฟ้องใหม่ อ้างว่าตัวโจทก์ป่วยและทนายโจทก์ติดว่าความที่ศาลอื่น ไม่ใช่การประวิงคดีศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ศาลพิพากษากยฟ้องโจทก์เพราะคดีโจทก์ไม่มีมูลเนื่องจากไม่มีพยานมาสืบ กรณีไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์คำสั่งว่า โจทก์ไม่มาศาลโดยมีเหตุสมควร กรณีเป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 ขอให้ยกคดีขึ้นไต่สวนมูลฟ้องใหม่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นยกฟ้องเพราะคดีโจทก์ไม่มีมูลเนื่องจากไม่มีพยานมาสืบ โจทก์ขอให้ยกคดีขึ้นไต่สวนมูลฟ้องใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคสองมิได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้เมื่อศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดี โดยถือว่าโจทก์ไม่มีพยานมาเพื่อไต่สวนให้เห็นว่าคดีโจทก์มีมูลตามฟ้องและพิพากษายกฟ้องโจทก์นั้นโจทก์หาได้อุทธรณ์คำพิพากษาดังกล่าวแต่อย่างใดไม่ คำพิพากษาศาลชั้นต้นจึงเป็นอันยุติ หลังจากศาลชั้นต้นพิพากษาแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ยกคดีขึ้นไต่สวนมูลฟ้องใหม่ศาลฎีกาเห็นว่ากรณีนี้มิใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ไม่มาศาลตามกำหนดนัด โจทก์จึงไม่อาจขอให้ยกคดีขึ้นไต่สวนมูลฟ้องใหม่ได้ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166พิพากษายืน
