คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการร้านค้าเซ็นทรัลเทรดดิ้งของจำเลยที่ 2 เมื่อวันที่ 19 เมษายน 2497 จำเลยที่ 1 นำความเท็จไปแจ้งตำรวจกล่าวหาว่าโจทก์นำสินค้ากางเกงในหญิงตราฮิท (Hit)เลียนแบบเครื่องหมายที่จำเลยจดทะเบียนไว้เข้ามาจำหน่าย และนำตำรวจจับโจทก์และยึดกางเกงไว้ ที่สุดอัยการสั่งไม่ฟ้องเพราะสินค้านี้เป็นของบริษัทฮิทอันเดอร์กาเมนต์ในสหรัฐอเมริกาประดิษฐ์ขึ้น การจดทะเบียนของจำเลยไม่ชอบ สินค้าก็ไม่เลียนแบบ โจทก์ต้องถูกหน่วงเหนี่ยวกักขังอยู่ 2 ชั่วโมงเศษ ของถูกยึด 40 วัน
โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายเพราะถูกจับและเสียเกียรติยศชื่อเสียง 10,000 บาท ค่ากางเกงเสื่อมราคา 15,960 บาท กับดอกเบี้ยจำเลยให้การว่าจำเลยจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตรา Hit ถูกต้องตามกฎหมาย จำเลยกระทำตามโจทก์ฟ้องโดยสุจริตและมีอำนาจตามกฎหมาย ไม่เป็นละเมิด โจทก์ไม่เสียหายการที่โจทก์นำสินค้าตรา Hit เข้ามาขายเป็นการละเมิดสิทธิของจำเลยตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 มาตรา 27 ทำให้จำเลยขาดกำไร จึงฟ้องแย้งให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 17,000 บาทศาลแพ่งพิพากษาว่า โจทก์ไม่ได้ละเมิดสิทธิของจำเลยการกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นเหตุให้โจทก์เสียชื่อเสียง พิพากษาให้จำเลยที่ 1ใช้ค่าทดแทนแก่โจทก์ 10,000 บาท ยกฟ้องจำเลยที่ 2 และที่โจทก์เรียกร้องมากกว่านี้ และยกฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สินค้าคือกางเกงในพิพาทเป็นของบริษัทฮิทอันเดอร์กาเมนต์ในสหรัฐอเมริกา จำเลยเป็นแต่ผู้สั่งซื้อมาจำหน่ายโดยขอให้บริษัทติดเครื่องหมาย "ฮิท" (Hit) และจดทะเบียนไว้ และโจทก์สั่งซื้อสินค้าชนิดเดียวกัน จากบริษัทเดียวกันแต่เครื่องหมายฮิทซึ่งเป็นชื่อของบริษัทไม่เหมือนกับที่จำเลยจดทะเบียน ไว้จำเลยจะถือว่าโจทก์กระทำละเมิดไม่ได้ เพราะจำเลยไม่ใช่เจ้าของสินค้านั้น และคดีไม่ได้ความว่าโจทก์สั่งให้บริษัททำเครื่องหมายฮิทเพื่อเลียนเครื่องหมายที่จำเลยจดทะเบียนไว้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
