คำฟ้องและคำให้การ
คดีสู่ศาลฎีกาเฉพาะที่เกี่ยวด้วยนายปั๊กจำเลยผู้เดียวฟ้องมีว่าคนร้ายลักไม้เคี่ยมกับไม้พันจำ ซึ่งเป็นของเจ้าพนักงานป่าไม้อำเภอเมืองชุมพร ต่อมาปรากฎว่าไม้พันจำต้นหนึ่งซึ่งถูกลักพาไปนั้นอยู่ที่นายปั๊ก จำเลย ๆ รับไว้โดยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยการกระทำผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธความผิด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าไม้ที่จับได้จากนายปั๊กจำเลยเป็นไม้เคี่ยม ไม่ใช่พันจำดังที่แจ้งในฟ้องจึงพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริว่า การที่นายปั๊กจำเลยรับไม้ไว้นั้นนายปั๊กจำเลยไม่รู้ว่าไม้เป็นของที่ได้มาจากการกระทำผิด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง (แบบอย่างคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๓๔๔/๒๔๙๒) โจทก์ฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย
