คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ทำสัญญาให้จำเลยเช่าสะพานท่าเทียบเรือ สะพานปลาและสะพานอื่น ๆ ไม่มีกำหนด ๓ ปี ก่อนครบและเมื่อครบสัญญาเช่าแล้ว โจทก์ได้มีหนังสือเตือนให้จำเลยขนย้ายทรัพย์สินต่าง ๆ ของจำเลยออกไปจากสถานที่เช่า แต่จำเลยเพิกเฉย จึงขอให้บังคับ
จำเลยให้การต่อสู้ปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า สะพานปลาอันมีอาคารที่เก็บน้ำแข็งส่วนหนึ่งยังเป็นของจำเลยอยู่ และโจทก์มิได้ขอให้รื้อถอน จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยขนย้ายตู้น้ำแข็ง ๑ ตู้ เครื่องบดน้ำแข็ง ๑ เครื่อง ของจำเลยออกไปจากสะพานปลาของโจทก์ห้ามจำเลยเข้าเกี่ยวข้องต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า สถานที่ตั้งตู้และเครื่องบดน้ำแข็งนี้ก็คือส่วนหนึ่งของสะพานปลาตามสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยนั่นเอง ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยจะสร้างสะพานปลาเพิ่มเติม จำเลยได้ให้สัญญากับโจทก์ว่า สะพานท่าเทียบเรือที่จำเลยสร้างขึ้นก่อนและต่อเติมออกไปอีกนั้น จำเลยยอมมอบกรรมสิทธิ์ให้แก่โจทก์ทันที และตามสัญญาระหว่างโจทก์จำเลยก็ว่า เมื่อครบกำหนดการเช่าแล้ว สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ที่ผู้เช่าได้ปลูกใหม่ในบริเวณสะพานท่าเทียบเรือนี้ ผู้เช่าไม่มีสิทธิที่จะรื้อ ต้องตกเป็นสิทธิแก่โจทก์ทั้งสิ้น เมื่อสถานที่ตั้งตู้และเครื่องทำน้ำแข็งนี้ปลูกติดต่อเชื่อมเป็นวัตถุก่อสร้างอันเดียวกับสะพานปลาที่จำเลยสร้างซ่อมแซมขึ้นใหม่ดังกล่าว
ไม่อาจแยกจากกันได้ ประกอบกับข้อสัญญาของจำเลยดังกล่าวข้างต้น สถานที่ตั้งตู้และเครื่องบดน้ำแข็งนี้จึงตกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ตามสัญญาที่จำเลยทำให้ไว้กับโจทก์แล้ว โดยชอบด้วยกฎหมายมิพักต้องทำพิธีโอนหรือให้จำเลยยอมยกให้แก่โจทก์อีก และโจทก์ก็ย่อมมีอำนาจที่จะให้จำเลยขนย้ายตู้และเครื่องบดน้ำแข็งออกไปให้พ้นจากสะพานปลาของโจทก์ได้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
