Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1806/2520

พ.ศ. 2520 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ศาลชั้นต้น (ศาลแขวงพระนครเหนือ) พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์จึงต้องห้างอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯ พ.ศ.2499 มาตรา 22 แม้ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยมา ก็ไม่ทำให้เกิดสิทธิแก่โจทก์ที่จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

ป.วิ.อ. มาตรา 15 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 22

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ได้นำหนังสือแบบฝึกหัดไกเดด คอมโพซิชั่น ดี เอช เสปนเซอร์ เรียบเรียงโดยควินทิน เบลค ลองแมน จำนวน ๘๕๐ เล่ม ซึ่งหนังสือนี้เป็นหนังสือที่ปลอมขึ้นทั้งเล่ม จากหนังสือของบริษัทลองแมนกรุ๊ป (ฟาอีส) จำกัด และมีชื่อ รูปรอยประดิษฐ์และข้อความในการประกอบการค้าของบริษัทลองแมนกรุ๊ป (ฟาอีส) ไปเสนอจำหน่ายให้กับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่า เป็นหนังสือของบริษัทลองแมนกรุ๊ป (ฟาอีส) จำกัด ที่แท้จริง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘, ๒๗๕, ๒๖๔, ๒๗๒ (๑) และริบหนังสือของกลาง

จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัย

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในข้อที่ศาลชั้นต้นฟังว่า แม้จำเลยเป็นผู้สั่งซื้อหนังสือดังกล่าวมาจากฮ่องกงก็ตาม ก็จะถือว่าจำเลยได้ทราบว่าหนังสือดังกล่าวเป็นหนังสือปลอม หรือเป็นหนังสือนำเอารูปรอยประดิษฐ์หรือข้อความใดในการประกอบการค้าของผู้อื่นมาใช้ไม่ได้ เท่ากับศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่มีเจตนาใช้เอกสารปลอม ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯ พ.ศ.๒๔๙๙ มาตรา ๒๒ ที่ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยมาก็ไม่ทำให้สิทธิแก่โจทก์ที่จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงนี้ได้

ผลคำพิพากษา

พิพากษายกฎีกาโจทก์

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
กฤษณ์ โสภิตกุล · จันทร์ ระรวยทรง · ชุบ วีระเวคิน
ศาลล่าง
ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายโสภณ จันเทรมะ
ศาลอุทธรณ์ - นายสมหมาย มณีรัตน์
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3629/2562

ป.วิ.อ. มาตรา 170 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "คำสั่งของศาลที่ให้คดีมีมูลย่อมเด็ดขาด แต่คำสั่งที่ว่าคดีไม่มีมูลนั้น โจทก์มีอำนาจอุทธรณ์ฎีกาได้ตามบทบัญญัติว่าด้วยลักษณะอุทธรณ์ฎีกา" ซึ่งหมายความว่า การอุทธรณ์ห…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3224/2542

ศาลแขวงวินิจฉัยว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คพิพาทเพื่อชำระหนี้ในการซื้อที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่โจทก์ขายให้แก่จำเลยแต่มิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่การซื้อขายตกเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งแ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2480/2537

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เอกสารปลอมและฉ้อโกง ศาลชั้นต้นลงโทษฐานใช้เอกสารปลอม ยกฟ้องฐานฉ้อโกง คดีสำหรับโจทก์จึงต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง มาตรา…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 110/2535

อธิบดีกรมอัยการลงลายมือชื่อรับรองในอุทธรณ์ว่า "รูปคดีมีเหตุอันสมควรที่ศาลอุทธรณ์จะได้วินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงข้าพเจ้าจึงขอรับรองอุทธรณ์ของโจทก์ เพื่อศาลอุทธรณ์จะได้พิจารณาพิพากษาต่อไป" เป็นการรับรอง…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3011/2532

ศาลแขวงพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง กรณีต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง แม้ศาลอุทธรณ์จะรับวินิจฉัยให้ก็ไม่เป็นข้อที่ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในชั้นอุทธรณ์โดยชอบศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย บริษัท…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้