คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งว่าเด็กหญิง พ. เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จำเลยชำระค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรผู้เยาว์เป็นเงิน 1,000,000 บาท ให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้เพิกถอนอำนาจปกครองบุตรของจำเลยที่มีต่อเด็กหญิง พ. และให้โจทก์เป็นผู้ใช้อำนาจปกครองเด็กหญิง พ. บุตรผู้เยาว์แต่เพียงผู้เดียว
จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า เด็กหญิง พ. เป็นบุตรของจำเลย ให้โจทก์และจำเลยใช้อำนาจปกครองบุตรร่วมกัน และให้จำเลยชำระค่าอุปการะเลี้ยงดูผู้เยาว์ 6,000 บาทต่อเดือน นับแต่วันฟ้อง จนกว่าผู้เยาว์จะมีอายุครบ 20 ปี ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 3 แผนกคดีเยาวชนและครอบครัวพิพากษาแก้เป็นว่า ให้โจทก์เป็นผู้ใช้อำนาจปกครองเด็กหญิง พ. แต่เพียงผู้เดียว นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น และยกคำร้องขออนุญาตยื่นอุทธรณ์ของจำเลย ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์ของทั้งสองฝ่ายให้เป็นพับ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาแผนกคดีเยาวชนและครอบครัววินิจฉัยว่า ตามฎีกาของจำเลยฉบับลงวันที่ 12 ตุลาคม 2558 เป็นฎีกาที่จำเลยลงลายมือชื่อเป็นผู้ฎีกา แต่ฎีกาฉบับดังกล่าวระบุว่านายสามารถ อยู่บ้านเลขที่ 253/xxx ถนนเคหะร่มเกล้า ซอย xx แขวงคลองสองต้นนุ่น เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร เป็นผู้ลงลายมือชื่อในช่องผู้เรียง/พิมพ์ โดยไม่ปรากฏว่านายสามารถเป็นทนายความของจำเลย และตามฎีกาก็ระบุชัดเจนว่านายสามารถไม่เป็นทนายความโดยในช่องใบอนุญาตที่ทำเครื่องหมายยัติภังค์ไว้ ( - ) นายสามารถจึงเป็นบุคคลที่ไม่มีอำนาจลงลายมือชื่อเป็นผู้เรียงคำคู่ความที่ยื่นต่อศาลอันเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 67 (5) กรณีหาใช่เป็นข้อบกพร่องในเรื่องความสามารถหรือบกพร่องในการเขียนคำคู่ความ ซึ่งศาลมีอำนาจสั่งให้แก้ไขหรือมีคำสั่งในเรื่องที่ผิดระเบียบได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาของจำเลย คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาแก่จำเลย ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ
