คำฟ้องและคำให้การ
กรณีสืบเนื่องมาจาก ศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยโดยเด็ดขาดแล้ว เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ รายงานว่าเจ้าหนี้ ได้ลงมติในการประชุมครั้งแรก ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยล้มละลาย ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนลูกหนี้ โดยเปิดเผยแล้ว นัดฟังคำพิพากษาก่อนวันฟังคำพิพากษา ๒ วัน
จำเลยยื่นคำร้องขอประนอมหนี้ก่อนล้มละลาย และขอให้งดการอ่านคำพิพากษา เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แถลงคัดค้านว่า ก่อนประชุมเจ้าหนี้ครั้งแรกได้แจ้งให้ จำเลยดำเนินการขอประนอมหนี้ ภายในเวลาที่กำหนด แต่จำเลยเพิกเฉย ถือว่าจำเลยไม่ติดใจประนอมหนี้ ก่อนมีคำพิพากษา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดอื่นคำพิพากษาไว้ชั่วคราว ให้จำเลยไปดำเนินการขอประนอมหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ ภายใน ๗ วัน เจ้าพนักงานพิทักษ์ ทรัพย์อุทธรณ์คำสั่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงปรากฏว่า จำเลยมิได้ยื่นคำขอประนอมหนี้ เป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ภายในเวลาตามที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้กำหนด ให้จำเลยทราบกำหนดเวลาดังกล่าวแล้ว เพิกเฉยไม่ดำเนินการขอประนอมหนี้จนล่วงพ้นกำหนดเวลาดังกล่าว เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ จึงได้ประชุมเจ้าหนี้ครั้งแรก และเจ้าหนี้ ได้ลงมติขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์รายงานมติในการประชุมดังกล่าวในศาลทราบตาม พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๖๑ ซึ่งตาม พระราชบัญญัติดังกล่าวบังคับให้ศาลพิพากษาให้ลูกหนี้ล้มละลาย ศาลจะงดพิพากษาหรือพิพากษาเป็นอย่างอื่นไม่ได้ ดังนั้น การที่จำเลยมายื่นคำร้องขอประนอมหนี้ก่อนล้มละลายเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาตามมาตรา ๔๕ แล้ว ศาลจะสั่งงดอ่นคำพิพากษาโดยให้จำเลยไปดำเนินการขอประนอมหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่ได้ ต้องยกคำร้องของ จำเลยและพิพากษาให้จำเลยล้มละลายตามความที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๖๑
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องของจำเลย และให้ศาลชั้นต้นพิพากษาตามบทบัญญัติมาตรา ๖๑ แห่ง พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ ต่อไป
