คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำรั้วและประตูปิดกั้นทางเดินสาธารณะ ๒ สายในเขตท้องที่บางลำภูล่าง กิ่งอำเภอคลองสารจังหวัดธนบุรี และจัดการรื้อหินปูนทับทางนั้นออกเสีย รือสพานสำหรับข้ามทางสาธารณะนั้นเสีย จึงขอให้จำเลยจัดทำให้เหมือนสภาพเดิมหรือใช้ค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า ทางพิพาทอยู่ในเขตต์ที่ดินของจำเลยที่ ๑ ไม่ใช่เป็นทางสาธารณะ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีได้ความว่า ทางรายพิพาทอยู่ในโฉนดที่จำเลยรับโอนกรรมสิทธิมา มีผู้อยู่แถวนั้นใช้เป็นทางเดินมาลงท่าริมแม่น้ำเจ้าพระยาหลายสิบปีแล้ว แต่ไม่ปรากฎว่าได้มีการอุทิศทางนี้ให้เป็นทางหลวงหรือเป็นทางสาธารณะ โดยตรงหรือโดยปริยายแต่อย่างใด ฉะนั้นจะสงเคราะห์ว่าทางรายนี้เป็นทางหลวงหรือทางสาธารณะ ซึ่งอยู่ในอำนาจคณะกรรมการอำเภอตาม พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่หรือเป็นทางหลวงตามประมวลแพ่งฯ ย่อมไม่ได้ ฉะนั้นกระทรวงมหาดไทย จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องคดีนี้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
