คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นข้าราชการฝ่ายตุลาการประเภทข้าราชการธุรการสามัญชั้นจัตวา ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายมีหน้าที่เก็บรักษาสำนวนความทั้งคดีแพ่งและอาญาของศาลแขวงนครศรีธรรมราช รวมทั้งแสตมป์ฤชากรที่ติดอยู่ในสำนวนนั้นด้วยผู้พิพากษาหัวหน้าศาลมีคำสั่งแต่งตั้งให้เป็นกรรมการร่วมกับผู้อื่นจัดการปลดเผาทำลายสำนวนความรวมทั้งแสตมป์ฤชากรที่ติดอยู่ในสำนวนด้วยระหว่างที่จำเลยมีหน้าที่ดังกล่าว จำเลยได้เบียดบังเอาแสตมป์ฤชากรที่ติดอยู่บนเอกสารในสำนวนความไปเป็นของตนเองหรือของผู้อื่นโดยทุจริต เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ราชการศาลแขวงนครศรีธรรมราชและกระทรวงยุติธรรมอันเป็นการปฏิบัติหน้าที่และละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ และโดยทุจริต ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157, 158 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาแสตมป์ฤชากรแก่ทางราชการศาลแขวงนครศรีธรรมราชและขอให้นับโทษต่อจากคดีดำที่ 12/2516 ของศาลจังหวัดนครศรีธรรมราชด้วย
จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่าเป็นจำเลยคนเดียวกับในคดีอาญาดำที่ 12/2516 ของศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 147, 157, 158 ลงโทษจำคุก 5 ปี ยกคำขอที่ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาแสตมป์ นับโทษจำเลยต่อจากคดีหมายเลขดำที่ 12/2516 หมายเลขแดงที่ 545/2516 ของศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 158 ลงโทษจำคุก 1 ปี นอกนั้นให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเอาแสตมป์ฤชากรตามฟ้องไปโดยมิได้เผาทำลาย แต่โจทก์ไม่มีพยานนำสืบว่าจำเลยนำแสตมป์เก่าที่ใช้แล้วนั้นไปใช้แสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายไม่พอฟังว่าจำเลยเบียดบังยักยอกแสตมป์ที่ใช้แล้วไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยทุจริต ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
