คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๘๓, ๙๑, ๓๔๑, ๓๕๓ และให้จำเลยทั้งสองคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายแต่ละคน
จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑, ๓๔๓, ๘๓ ลงโทษจำเลยทั้งสอง และให้จำเลยทั้งสองคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายแต่ละคน โจทก์และจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ จำเลยที่ ๒ ถึงแก่ความตายศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีจำเลยที่ ๒
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๓ วรรคแรก มาตรา ๘๓ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา โดยอธิบดีกรมอัยการรับรองฎีกาของโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาว่า การกระทำผิดของจำเลยที่ ๑ เป็นการกระทำหลายกรรมต่างกันหรือไม่ว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยที่ ๑ได้ทำการหลอกลวงประชาชนโดยวิธีประกาศโฆษณา ณ ที่หน้าที่ทำการของจำเลยที่ ๑ และโดยทางหนังสือพิมพ์หลายครั้ง ทั้งมีผู้เสียหายหลายคนมาสมัครไปทำงานในต่างประเทศกับจำเลยตามที่จำเลยที่ ๑ หลอกลวงคนละวันคนละเวลากัน และจ่ายเงินให้แก่จำเลยที่ ๑ ไปคนละวันคนละเวลากัน การกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นการกระทำผิดหลายกรรมต่างกัน หาใช่จำเลยที่ ๑ มีเจตนามุ่งกระทำต่อประชาชนเพียงครั้งเดียวและเป็นความผิดเพียงกรรมเดียวดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไม่ ดังนั้น จึงต้องลงโทษจำเลยที่ ๑ ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๓๒ วรรคแรก, ๘๓ ประกอบมาตรา ๙๑ เรียงกระทงลงโทษจำเลยที่ ๑ปรับจำเลยที่ ๑ กระทงละ ๙,๐๐๐ บาท รวม ๙ กระทง เป็นเงิน ๘๑,๐๐๐ บาทจำเลยที่ ๑ ได้คืนเงินให้แก่ผู้เสียหายบางส่วน ถือได้ว่าเป็นการพยายามบรรเทาผลร้ายแห่งความผิดแล้ว มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้จำเลยที่ ๑ หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงปรับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๕๔,๐๐๐ บาท หากไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙ วรรคแรก นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
