คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1860/2523

ย่อหลักกฎหมาย

โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามสัญญากู้ 2,000 บาท จำเลยให้การว่าความจริงจำเลยกู้เพียง 1,000 บาท ได้ลงชื่อไว้ในแบบพิมพ์ซึ่งได้ลงจำนวนเงินไว้แล้ว แต่ไม่กรอกข้อความ จำนวนเงินในสัญญากู้ได้มีการแก้ไขจาก 1,000 บาท เป็น 2,000 บาท โดยจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอม ดังนี้ แม้เอกสารสัญญากู้ได้ถูกแก้และเป็นเอกสารปลอม แต่ก่อนมีการแก้เอกสารนี้เป็นเอกสารที่สมบูรณ์ศาลพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 1,000 บาท ตามสัญญาที่ทำไว้เดิมก่อนมีการแก้ได้ (อ้างคำพิพากษาฎีกา 761/2509 ประชุมใหญ่)โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามสัญญากู้ 3 ฉบับ ๆ ที่ 1 เงินต้น1,000 บาท ฉบับที่ 2 เงินต้น 2,000 บาท ฉบับที่ 3 เงินต้น 15,000 บาทรวมเงินต้น 18,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า เมื่อ พ.ศ. 2515 จำเลยได้ทำสัญญากู้เงินโจทก์3 ครั้ง ๆ ละ 1,000 บาท จำเลยลงชื่อไว้ในแบบพิมพ์ที่ยังไม่ได้กรอกข้อความแต่ได้ลงจำนวนเงินที่กู้ไว้ฉบับละ 1,000 บาท โจทก์คิดดอกเบี้ยร้อยละ 5ต่อเดือน จำเลยชำระดอกเบี้ยแก่โจทก์ตลอดมา กลางปี 2517 จำเลยชำระต้นเงินให้โจทก์ 3,000 บาท โจทก์คืนสัญญากู้ให้จำเลยฉบับเดียว ส่วนอีก2 ฉบับโจทก์บอกว่าหาย โจทก์นำสัญญากู้ที่บอกว่าหายนั้นมากรอกข้อความแล้วนำมาฟ้องจำเลย ฉบับที่ว่าจำเลยกู้ 2,000 บาท นั้น ความจริงจำเลยกู้เพียง 1,000 บาท ส่วนฉบับที่ว่าจำเลยกู้ 15,000 บาทนั้น จำเลยไม่ได้กู้เลยสัญญากู้ทำปลอมขึ้นศาลชั้นต้นฟังว่า สัญญากู้ฉบับแรก (จ.1) 1,000 บาท โจทก์เติมข้อความว่าใช้คืนภายใน 6 พฤศจิกายน 2516 ไม่ตรงกับความจริง สัญญากู้ฉบับที่ 2 (จ.2)โจทก์แก้จากจำนวนเงิน 1,000 บาท เป็น 2,000 บาท จึงเป็นเอกสารปลอมโจทก์จะแสวงสิทธิจากเอกสาร 2 ฉบับนี้ไม่ได้ ส่วนฉบับที่ 3 (จ.3) พยานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยลงลายมือชื่อเป็นผู้กู้ พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เอกสาร จ.1 ไม่ปลอม เอกสาร จ.2 ปลอมจำนวนเงินจาก 1,000 บาท เป็น 2,000 บาท