คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยที่ 1จำคุก 9 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "อย่างไรก็ตาม หากว่าผู้ตายไม่มีอาวุธปืนอยู่จริง ก็เป็นกรณีที่ผู้ตายทำให้จำเลยที่ 1 สำคัญผิดว่าผู้ตายจะยิงจำเลยที่ 1เป็นความสำคัญผิดในข้อเท็จจริงว่ามีภยันตรายจะเกิดขึ้นอันจำเลยที่ 1 จะต้องป้องกันตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 62 จำเลยที่ 1 รับในฎีกาว่ายิงผู้ตาย3 นัด เป็นการป้องกันซึ่งเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกัน เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 69 ซึ่งศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้ตามมาตรา 288 เพียงใดก็ได้ พิเคราะห์ปัญหาข้อนี้แล้วเห็นว่า จำเลยที่ 1 มีประวัติในการทำงานในหน้าที่กำนันที่ดีเด่น นอกจากจะร่วมมือกับทางราชการทุกวิถีทางในการปราบปรามจับกุมโจรผู้ร้ายจนถึงกับเอาเรือของจำเลยที่ 1 เองมอบให้เจ้าหน้าที่ไว้ใช้ในการติดตามจับกุมคนร้ายแล้วจำเลยที่ 1 ยังเป็นผู้สำรวจหาที่ดินที่จะใช้เป็นที่ก่อสร้างพระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ เป็นผู้ชักจูงให้ประชาชนสละที่ดินทูลเกล้าถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเป็นจำนวน 200 ไร่เศษ ไม่เคยปรากฏว่าจำเลยที่ 1 ข่มแหงประชาชนให้ได้รับความเดือดร้อน มารดาผู้ตายเองก็เบิกความว่า จำเลยที่ 1เป็นคนดี ชาวบ้านนับถือมาก คดีจึงมีเหตุสมควรที่จะลงโทษจำเลยที่ 1ในสถานเบา และให้รอการลงโทษไว้"
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นลงโทษจำเลยที่ 1 จำคุก 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 69 รอการลงโทษไว้ 2 ปี ตามมาตรา 56
