คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ไม้ตี ป.บาดเจ็บ ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยทั้ง ๒ ไปยืนดูการมโหรศพอยู่ข้าง ๆ ป. นายขมจำเลยใช้ไม้ตีศรีษะ ป.แตก แล้วนายเนื่องจำเลยถือมีดกะโดดเงื้อจะแทง ป.แต่หารมีผู้จับมือไว้ แล้วจำเลยทั้ง ๒ ก็วิ่งหนีไป จึงมีปัญหาว่าจะวินิจฉัยว่าจำเลยสมคบกันทำร้าย ป. ได้หรือไม่ ศาลเดิมฟังว่านายขมจำเลยผู้เดียวมีผิด ตามาตรา ๒๕๔.
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามพฤตติการณ์ของจำเลยฟังได้ว่าสมคบกันมาทำร้าย ป.แต่แรก จำเลยทั้ง ๒ ต้องมีผิดฐานตัวการด้วยกันตาม ม.๒๕๔ - ๖๓ ฯ นายเนื่องผู้เดียวฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทกืมิได้กล่าวให้แจ่มแจ้งชัดเจน ทั้งไม่ล้างบทกฎหมายให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการทำผิดด้วยกัน ดังนี้ ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษนายเนื่องจำเลยนั้นยังมิชอบจึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ให้ยกข้อที่ลงโทษนายเนื่องจำเลยเสีย
