คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเล่นการพนันเบี้ยโบกตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 และพระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2490 มาตรา 3 ริบของกลางฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษ แต่ไม่ริบเสื่อปรือ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อ้างว่าเสื่อปรือเป็นเพียงเครื่องมือหรือทรัพย์สินที่ใช้รอง หาใช่เครื่องมือหรือทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นพนันโดยเฉพาะไม่โจทก์ฎีกาให้ริบเสื่อปรือศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่าเสื่อปรือที่จำเลยใช้รองโขกโบกจะเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นพนันตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 10 วรรคสอง หรือไม่เป็นข้อกฎหมาย และวินิจฉัยต่อไปว่าเสื่อปรือนี้แม้โดยสภาพจะใช้สำหรับรองดังคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ก็จริงอยู่ แต่ถ้าผู้เล่นพนันได้นำมาใช้ในการเล่นพนันแล้ว เสื่อปรือก็อาจเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นพนันได้คดีนี้ โจทก์บรรยายข้อเท็จจริงมาในฟ้องว่า เสื่อปรือของกลางใช้สำหรับรองโขกโบกเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้ในการเล่นพนันทั้งจับได้ในวงเล่นจำเลยให้การว่า
"ขอรับสารภาพความผิดเป็นจริงดังโจทก์ฟ้อง" ซึ่งพอแปลความหมายได้ว่าจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องโจทก์ทุกประการ ศาลจึงมีอำนาจที่จะริบเสื่อปรือได้ในฐานะที่เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการกระทำผิดตามพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 มาตรา 10 วรรคสอง ตามที่โจทก์อ้างมา ซึ่งควรจะริบหรือไม่นี้ อยู่ในดุลพินิจของศาลเมื่อได้พิเคราะห์พฤติการณ์เท่าที่ปรากฏในคดีแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่ายังไม่มีเหตุสมควรที่จะริบเสื่อปรือของกลางรายนี้พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์
