คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและฐานมีอาวุธปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต พาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาตตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๓๗๑, ๙๑ และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙(๔) และฐานอื่นตามฟ้อง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะข้อหาฐานฆ่าคนตายเป็นว่า จำเลยมีความผิดและลงโทษฐานฆ่าคนตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก่อนเกิดเหตุ ๑ วัน จำเลยถูกชาวบ้านและนักเรียนเกษตรกรรมเชียงรายรุมทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ จำเลยมีความโกรธแค้นพวกที่รุมทำร้ายจำเลย ในวันเกิดเหตุจำเลยจึงพกพาอาวุธปืนไป ตั้งใจจะไปฆ่าพวกที่ทำร้ายจำเลยเป็นการแก้แค้นเมื่อพบผู้ตายจำเลยเข้าใจว่าผู้ตายเป็นพวกที่รุมทำร้ายจำเลย จึงใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายทันที ตามพฤติการณ์ดังกล่าวการกระทำของจำเลยเป็นการฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ (๔)
