คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องโดยกล่าวว่า เมื่อวันที่ ๘ กรกฎาคม ๒๔๘๙ โจทก์ได้ซื้อข้าวเปลือกจากนายสุวรรณ ๒๕ เกวียน ๓๐ ถัง ได้ชำระเงินให้เสร็จแล้ว ต่อมาวันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๔๙๐ จำเลยที่ ๑ ได้ฟ้องโจทก์หาว่าโจทก์ซื้อข้าวเปลือกไป ๒๕ เกวียน ๓๐ ถังยังมิได้ชำระราคา ครั้นวันที่ ๑๘ กันยายน ๒๔๙๐ เวลากลางวัน จำเลยที่ ๑ ได้ส่งอ้างหนังสือสัญญา ๑ ฉบับต่อศาล มีใจความเรื่องซื้อข้าวเปลือก มีลายเซ็นชื่อโจทก์เป็นผู้ซื้อ จำเลยที่ ๑,๒ ลงชื่อเป็นพะยาน สัญญาฉบับนี้จำเลยทั้ง ๒ ได้สมคบกันทำขึ้นในวันเดือนปีใดโจทก์ไม่ทราบ โจทก์ทราบการทุจจริตของจำเลยเมื่อจำเลยส่งอ้างต่อศาล ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นต้องกันว่า ฟ้องโจทก์มิได้กล่าวว่าจำเลยได้ทำหนังสือสัญญาปลอมขึ้นเมื่อวันเดือนปีใด ไม่สมบูรณ์ตามมาตรา ๑๕๘(๕) พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา,
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องพอเข้าใจได้แล้วว่า จำเลยทำหนังสือปลอมขึ้นระหว่างตั้งแต่วันที่ ๘ กรกฎาคม ๒๔๘๙ ถึงวันที่ ๑๘ กันยายน ๒๔๙๐ ที่ฟ้องกล่าวดังนั้น หมายถึงว่าไม่ทราบวันทำในวันเดือนปีใด ในระหว่างวันเดือนปีดังกล่าวทั้งจำเลยก็มิได้คัดค้านว่าฟ้องเคลือบคลุม
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริง ซึ่งยังมิได้วินิจฉัย และพิพากษาใหม่.
