คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นมารดานายสมศักดิ์ มาประชุม จำเลยทั้งสามเป็นเจ้าของและผู้ครอบครองบ้านเลขที่ ๑๖๕/๑๗ ในเมืองสมุทรปราการ ได้ร่วมกันจัดให้มีการเดินสวยลวดเปลือยรอบบ้านดังกล่าว แล้วปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้าไปในลวดโดยเจตนาให้เป็นอันตรายแก่ผู้ที่ไปสัมผัส แต่จำเลยทั้งสามไม่ตรวจตราดูแลรักษาซ่อมแซม ทำให้ไฟฟ้าดูดนายสมศักดิ์ บุตรโจทก์ซึ่งเข้าไปปัสสาวะที่ถนนสาธารณะริมรั้วดังกล่าวถึงแก่ความตาย ขอให้จำเลยร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์
จำเลยให้การปฏิเสธความรับผิด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๔๐,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีฟังได้ว่า จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ เป็นสามีภริยากันเป็นเจ้าของบ้านที่เกิดเหตุมีจำเลยที่ ๓ เป็นผู้ดูแล มีรั้วบ้านข้างด้านหน้าด้านล่างก่อด้วยปูนซิเมนต์ ข้างบนเป็นเหล็ก บนรั้วเหล็กจำเลยได้ขึงสายทองแดงเปลือยปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้าเพื่อกันขโมยแล้ว แต่จำเลยไม่ดูแลให้สายไฟฟ้าดังกล่าวอยู่ในสภาพเรียบร้อยเป็นเหตุให้สายไฟฟ้าตกลงมาพาดรั้ว ผู้ตายไปยืนปัสสาวะริมรั้วจึงถูกกระแสไฟฟ้าดูดถึงแก่ความตาย
ศาลฎีกาเห็นว่าไฟฟ้าเป็นทรัพย์ซึ่งเป็นของเกิดอันตรายได้โดยสภาพ ผู้มีไว้ในครอบครองจะต้องรับผิดชอบเพื่อความเสียหายอันเกิดแต่ไฟฟ้านั้น ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๓๗ เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าความเสียหายนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือเกิดเพราะความผิดของผู้ต้องเสียหายเอง เมื่อปรากฏว่าเหตุเกิดเพราะความบกพร่องของจำเลยจำเลยก็ต้องรับผิดชอบในความเสียหายที่เกิดขึ้น แต่จำเลยที่ ๓ เป็นแต่เพียงผู้ดูแลบ้านเท่านั้น แม้จำเลยที่ ๓ จะเป็นผู้ว่าจ้างให้ช่างไฟฟ้ามาเดินสายไฟดังกล่าว จำเลยที่ ๓ ก็ไม่ใช่ผู้ครอบครองไฟฟ้านั้น จำเลยที่ ๓ จึงไม่ต้องรับผิดด้วย ผู้ครอบครองไฟฟ้าซึ่งต้องรับผิดก็คือจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ซึ่งเป็นเจ้าของบ้านที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยที่ ๓ ร่วมรับผิดนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องโจทก์ เฉพาะจำเลยที่ ๓
