พ.ศ. 2473 ศาลฎีกา
จำเลยทะเลาะกับผู้ตายและเลิกกันไปแล้ว จำเลยกลับไปเอามีดมาจากบ้านแล้วมาท้าผู้ตายอีก ผู้ตายออกมา จำเลยก็เอามีดแทงดังนี้ ไม่มีเหตุจะลดโทษจำเลยตามมาตรา 55 ได้
ได้ความว่าจำเลยกับผู้ตายทะเลาะวิวาทกัน แต่มีผู้ห้ามปรามเลิกกันไปแล้ว จำเลยวิ่งไปเอามีดที่บ้านซึ่งอยู่ห่างจากทีเกิดเหตุประมาณ ๑๐ วา แล้วกลับมาร้องท้าทายผู้ตายอีก ผู้ตายออกม จำเลยก็แทงผู้ตาย ๆ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี ตาม ม.๒๔๙ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยก ม.๕๕ มาปรับแก่คดีนี้ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลยยื่นตามศาลเดิม
การที่ผู้ตายถือมีดพร้าขึ้นไปบนเรือน แสดงกริยาจะทำร้ายเขาโดยไม่มีเหตุสมควรเช่นนี้ย่อมถือได้ว่าเป็นการข่มเหงเขาอย่างร้ายแรงโดยไม่เป็นธรรมตาม มาตรา 55ในคดีอาญาเมื่อข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายปรากฏในท้องสำนว…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1446/2498การที่ผู้ตายใช้เท้าถีบจำเลยก่อน จำเลยจึงวิ่งไปเอาหอกในเรือนห่างเพียง 1 วาเข้าทำร้ายผู้ตาย ในทันใดนั้น ย่อมเรียกได้ว่าจำเลยถูกกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจึงบันดาลโทสะขึ้นในขณะนั้นนั่น…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1047/2498ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้หนึ่งก่อเหตุท้าทายและชกต่อยจำเลยจำเลยหนีก็ยังไล่ตามจะทำร้ายอีก จำเลยจึงชักมีดแทงไปเช่นนี้ย่อมถือได้ว่าเป็นการยั่วโทสะจำเลยก่อน หาใช่เป็นกรณีวิวาทกันไม่การที่จำเลยถูก…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1597/2497ใช้มีดยาวคืนเศษแทงผู้ตายหลายที่จนมีบาดแผลฉกรรจ์ 2 แผลเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย ต้องถือว่าเป็นความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จำเลยแทงผู้ตาย โดยบรรดาลโทษะขณะที่เห็นพี่สาวจำเลยถูกผู้ตายกดขี่ขมเหงด้วยเหตุร้ายแ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 53/2487ผู้ตายกอดปล้ำจะข่มขื่นทำชำเราภรรยาจำเลยแต่ได้ผละหนีไปแล้วจำเลยตามทำร้ายผู้ตายถึงตายดังนี้ ไม่เปนการป้องกันแต่เปนการกะทำโดยถูกยั่วโทสะ.
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
