คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๔๙๙ เวลากลางวัน จำเลยบังอาจสมคบกันมีปืนและมีดปลอมตัวไปกระทำการเป็นเจ้าพนักงานแกล้งกล่าวหา นายคำกับพวก ว่าเล่นโบกผิดกฎหมาย และทำการจับกุมนายคำกับพวกไปส่งอำเภอ มาตามทางจำเลยได้ขู่ให้ นายคำกับพวก ให้เงินจำเลย ๘๐๐ บาท ทำให้ นายคำกับพวก ปราศจากอิสระแก่ตน และเพื่อสะดวกแก่การที่จำเลย จะเอาทรัพย์ หรือ เพื่อให้ นายคำกับพวก ส่งทรัพย์ จึงขอให้ศาลลงโทษจำเลย
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๒๗ - ๒๖๘ วรรค ๓ มาตรา ๒๗๐ (๑) และ ๖๓ แต่ให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๖๘ ซึ่งเป็นบทหนัก ให้จำคุกคนละ ๑ ปี ส่วนข้อหาฐานปล้นทรัพย์ และคำขอให้คืนทรัพย์ให้ยก โจทก์
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยผิดฐานปล้นทรัพย์ให้จำคุกโดย รวม กระทงลงโทษคนละ ๑๐ ปี และให้คืนหรือใช้ทรัพย์ด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์