คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายแดง เจริญผล กับพวกรวม ๔ คน ได้ยื่นคำร้องต่อจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่กรมแรงงานว่า เป็นลูกจ้างโจทก์ และโจทก์เลิกจ้างโดยไม่จ่ายเงินชดเชยให้ตามกฎหมาย จำเลยที่ ๑ เรียกโจทก์ไปชี้แจงโจทก์ชี้แจงว่า นายแดง เจริญผล กับพวกรวม ๔ คน ประพฤติผิดต่อระเบียบและข้อบังคับของบริษัท ทำให้โจทก์เสียหายจำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินชดเชยให้แก่นายแดง เจริญผล กับพวก โจทก์จึงยื่นคัดค้านคำสั่งต่อจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินชดเชยให้แก่นายแดงเจริญผล กับพวกตามคำสั่งของจำเลยที่ ๑ คำสั่งของจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ดังกล่าว ไม่ชอบด้วยเหตุผล เป็นที่เสียหายแก่โจทก์และขัดต่อวัตถุประสงค์ของประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๙ ขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอน
จำเลยทั้งสองให้การว่า คำสั่งของจำเลยชอบด้วยเหตุผลและกฎหมายการกระทำของนายแดง เจริญผล กับพวกไม่มีลักษณะเป็นเหตุหนึ่งเหตุใดอันจะทำให้โจทก์เลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายเงินชดเชย วันนัดสืบพยานโจทก์ คู่ความแถลงรับข้อเท็จจริงกันดังนี้ :- ๑. บริษัทโจทก์มีระเบียบการปฏิบัติงานตามเอกสารหมาย จ.๑ ที่ส่งศาล ๒. นายแดง เจริญผล กับพวก ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่เมื่ออยู่ต่อหน้าหัวหน้างานก็ทำงานพอลับหลังหัวหน้างานก็หยุดงาน นั่งเล่นบ้าง คุยกันบ้างการงานที่หัวหน้างานมอบหมายให้ทำจึงเสร็จล่าช้ากว่ากำหนด หัวหน้างานเคยตักเตือนนายแดง เจริญผล กับพวก ก็ยังคงปฏิบัติเช่นเดิม บริษัทโจทก์จึงมีคำสั่งปลดนายแดง เจริญผล กับพวกออกจากงาน ๓.
ฯลฯ ทนายโจทก์และทนายจำเลยต่างแถลงไม่ติดใจสืบพยาน ขอให้ศาลวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่าบริษัทโจทก์ไม่ต้องจ่ายเงินชดเชยให้นายแดงกับพวก ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องกำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้าง การใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้าง การจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑ ข้อ ๒๘(๒)แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ ๓ พ.ศ. ๒๕๐๗ ข้อ ๑๒ หรือไม่ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า คำสั่งของจำเลยทั้งสองไม่ชอบด้วยประกาศกระทรวงมหาดไทยดังกล่าว พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยทั้งสองที่ให้โจทก์จ่ายเงินชดเชยให้แก่นายแดงกับพวกรวม ๔ คน
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยดังกล่าวมีข้อความว่า ข้อ ๒๘นายจ้างไม่ต้องจ่ายเงินชดเชยตามข้อ ๒๗ ถ้าเลิกจ้างลูกจ้างประจำด้วยเหตุหนึ่งเหตุใดดังต่อไปนี้.- (๒) ลูกจ้างฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมาย อันอาจเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหาย
ศาลฎีกาเห็นว่า อันการที่จะถือว่าลูกจ้างฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของนายจ้างตามความในประกาศกระทรวงมหาดไทยข้อ ๒๘(๒) นั้น จะต้องได้ความว่าลูกจ้างจงใจฝ่าฝืนและโดยไม่มีเหตุอันสมควร พฤติการณ์ของนายแดงกับพวกเท่าที่รับข้อเท็จจริงกันมานี้ ฟังได้ว่าเพียงว่าไม่ขยันขันแข็งในการทำงานเท่านั้นยังไม่พอถือได้ว่าฝ่าฝืนข้อบังคับอันเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งของนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมายตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ ๒๘(๒) บริษัทโจทก์จึงต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่นายแดงกับพวก
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
