คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้นำรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน พ.บ.02023ประกันภัยไว้กับบริษัทจำเลยมีกำหนด 1 ปี ระหว่างอายุสัญญาประกันภัยลูกจ้างของโจทก์ได้นำรถยนต์คันนี้ไปจอดไว้ที่ปั๊มน้ำมันปฐมภัณฑ์ 2ที่อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม แล้วถูกคนร้ายใช้อาวุธปืนขู่เอารถยนต์ไป โจทก์ยังไม่ได้รับรถคืน ได้ทวงถามให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทน100,000 บาทตามสัญญา จำเลยไม่ชำระ ขอให้ศาลบังคับชำระเงินจำนวนนี้พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่ง นับแต่วันที่ 26 สิงหาคม 2514ถึงวันฟ้อง
จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ แต่ต่อมาในวันนัดสืบพยานโจทก์จำเลยรับว่าโจทก์ได้นำรถยนต์คันที่หายประกันภัยไว้กับจำเลยจริงและรับว่าลูกจ้างของโจทก์ได้ขับรถคันนี้จากจังหวัดสมุทรปราการจะไปจังหวัดชุมพร พอถึงจังหวัดนครปฐมลูกจ้างของโจทก์ขับรถไปจอดหลบฝนอยู่ที่ปั๊มน้ำมันปฐมภัณฑ์ 2 ขณะนั้นมีพวกคนร้ายมาชิงเอารถไป โจทก์จำเลยขอให้ศาลวินิจฉัยประเด็นเดียวว่าจำเลยจำต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน 107,479 บาท กับดอกเบี้ยให้โจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า รถยนต์ของโจทก์ถูกคนร้ายชิงไปเป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ ตามเงื่อนไขในกรมธรรม์ประกันภัยไม่มีความหมายรวมไปถึงการชิงทรัพย์ จำเลยไม่ต้องรับผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญากรมธรรม์ประกันภัยข้อ 2 ระบุไว้ว่า"การสูญหรือเสียหายแก่ยานพาหนะที่ระบุไว้ในตารางแห่งกรมธรรม์นี้รวมทั้งเครื่องอุปกรณ์ที่ยังติดประจำอยู่อันเกิดจาก (ก) ไฟไหม้ ฯลฯ หรือลักทรัพย์ หรือ (ข) การกลั่นแกล้ง หรือ (ค) ระหว่างการเดินทาง โดยทางถนน รถไฟ ฯลฯ" เมื่อรถยนต์ของโจทก์ถูกคนร้ายชิงเอาไปขณะเดินทางโดยทางถนนจึงเป็นกรณีที่โจทก์สูญเสียยานพาหนะที่เอาประกันภัยไว้ในความผิดฐานชิงทรัพย์ ซึ่งมีการกระทำที่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์อยู่ในตัวถือได้ว่าโจทก์ต้องสูญเสียรถเพราะมีการลักรถนั้นไป กรณีต้องตามเงื่อนไขในสัญญากรมธรรม์ประกันภัยของจำเลย จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
