คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยฆ่าคนตายในชั้นพิจารณา จำเลยตั้งทนายว่าความสองคน เมื่อทนายความคนหนึ่งถามพะยานจบแล้ว ทนายอีกคนหนึ่งจึงลุกขึ้นจะถามต่อไปศาลไม่อนุญาติ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามมาตรา ๒๔๙ แห่งกฎหมายอาญา ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าตามบทบัญญัติแห่งประมวลวิธีพิจารณาความไม่มีข้อจำกัดให้ทนายความคนใดแต่คนเดียวเป็นผู้ถามพะยาน เมื่อไม่ปรากฎว่าการถามพะยานนั้นเป็นการประวิงคดีหรือทำให้เกิดไม่สดวกแก่การพิจารณาคดีแล้ว ศาลจะสั่งไม่ให้ทนายคู่ความถามพะยานโดยอาศัย ม.๓๐ ประมวลพิจารณาความแพ่งไม่ได้ส่วนข้อฎีกาของโจทก์ที่ว่าเรื่องนี้ทนายจำเลยมิได้ร้องคัดค้านมาแต่ศาลชั้นต้นนั้นเห็นว่าศาลได้จดบันทึกไว้ในคำเบิกความของพะยานแล้ว จึงกลายเป็นเรื่องคำสั่งระหว่างพิจารณา ซึ่งจำเลยได้ร้องอุทธรณ์มาพร้อมกับฟ้องอุทธรณ์ของจำเลย จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ให้ศาลชั้นต้นจัดการเรียกพะยานโจทก์จำเลยที่ได้สืบไปแล้วและเป็นผู้ที่ทนายจำเลยประสงค์จะถามค้านมาเป็นพะยานให้ทนายจำเลยซักถามต่อไปและให้โอกาศโจทก์ถามติงพะยานโจทก์และถามค้านพะยานจำเลยได้ตามกระบวนความ
