คำฟ้องและคำให้การ
กรณีสืบเนื่องจากจำเลยที่ 1 ได้รับอนุญาตให้ประกันตัวในระหว่างอุทธรณ์ ครั้นถึงกำหนดนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ผู้ประกันของจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอเลื่อนการส่งตัวจำเลยที่ 1 ต่อศาลชั้นต้น อ้างว่าจำเลยที่ 1 ไปธุระต่างจังหวัดยังกลับมาไม่ทัน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้ออ้างของผู้ประกันจำเลยที่ 1 ยังไม่มีเหตุอันควร พฤติการณ์มีเหตุอันควรสงสัยว่าจำเลยที่ 1 จะหลบหนีไม่มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามวันนัด จึงให้ออกหมายจับจำเลยที่ 1 มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และถือว่าผู้ประกันผิดสัญญาประกัน ให้ปรับผู้ประกันเต็มตามสัญญาประกัน ผู้ประกันจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ขอให้เลื่อนการอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไป โดยไม่ถือว่าผู้ประกันผิดสัญญาประกันและไม่ปรับผู้ประกัน ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเชื่อว่าจำเลยที่ 1 หลบหนีจริงผู้ประกันจึงผิดสัญญาประกัน พิพากษายืน ผู้ประกันจำเลยที่ 1 ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 มีเจตนาที่จะหลบหนีไม่มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตั้งแต่วันนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์นัดแรก ผู้ประกันจึงไม่สามารถที่จะนำตัวจำเลยที่ 1 มาส่งศาลได้ตลอดมาทุกนัด แม้ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ให้ปล่อยจำเลยที่ 1 แล้วก็ตาม ก็มิใช่เหตุที่ทำให้ผู้ประกันไม่ต้องรับผิดตามสัญญาประกัน เพราะความรับผิดตามสัญญาประกันเกิดจากการผิดสัญญาประกันที่ผู้ประกันไม่นำตัวจำเลยที่ 1 มาส่งศาลตามนัดเมื่อผู้ประกันผิดสัญญาประกันก็หาพ้นความรับผิดแต่อย่างใดไม่ ส่วนผลของคำพิพากษาก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งไม่ช่วยให้ผู้ประกันพ้นความรับผิดตามสัญญาประกันไปได้แต่ประการใด เห็นว่าการที่ศาลล่างทั้งสองมีคำสั่งและคำพิพากษาให้ปรับผู้ประกันตามสัญญาประกันนั้นเหมาะสมกับพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่เป็นการรุนแรงมากไปดังที่ผู้ประกันจำเลยที่ 1 ฎีกา และไม่มีเหตุสมควรที่จะลดหย่อนให้อีก เพราะตั้งแต่ประกันตัวจำเลยที่ 1 ไปแล้วผู้ประกันไม่เคยนำตัวจำเลยที่ 1 มาส่งศาลเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
