คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีธนบัตรปลอมรวม ๖ ฉบับโดยรู้ว่าเป็นธนบัตรปลอมไว้เพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๐๓,๒๐๔ จำเลยรับว่าจับธนบัตรของกลางได้จากจำเลยจริง แต่จำเลยไม่ทราบว่าเป็นธนบัตรปลอม ศาลอาญาพิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๐๔ จำคุก ๑ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยมีธนบัตรปลอมไว้เพื่อจำหน่าย ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยนำธนบัตรของกลางออกใช้ซื้อของเป็นข้อนอกประเด็นคำฟ้อง จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่า ฟ้องโจทก์ลงโทษตาม ม.๒๐๔ ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องว่าจำเลยได้เอาธนบัตรนั้นออกจำหน่ายอย่างใด จึงขาดเกณฑ์ความผิดตามมาตรา ๒๐๔ จะฟังข้อเท็จจริงนอกจากประเด็นแห่งคำฟ้องไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
