คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเป็นพ่อค้าข้าวในวันโจทก์หาเจ้าพนักงานไปตรวจพบถังของกลางที่บ้านจำเลย ๑ ใบ เป็นถังไม้ก้นลึกเดิมจำเลยได้ใช้ถังนี้ตวงข้าวมา ๔ ปีแล้วภายหลังถังนี้สึกหรอจุมากเกินไปจึงไม่ใช้ถังนั้นในพาณิชย์กิจต่อเนื่องกับผู้ใด โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัด พ.ศ.๒๔๖๖ มาตรา ๓๑-/๓๒-๓๓
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามทางพิจารณาโจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยได้มีถังหรือติดต่อเนื่องกับผู้ใดอื่น หรือได้แก้ไขเปลี่ยนแปลงถังรายนี้จำเลยจึงยังไม่มีผิดตาม ม.๓๑-๓๒
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
