คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยดูหมิ่นใส่ความนายพร ฮันวงศ์ และนางสาวชวนมา ฮันวงศ์ ต่อบุคคลที่สามว่านายพรร่วมกับพวกลักเป็ดของจำเลยไปต้มกินซึ่งไม่เป็นความจริง โดยประการที่น่าจะทำให้นายพรเสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นเกลียดชัง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๖
จำเลยให้การปฏิเสธ นายสมพร หรือพร ฮันวงศ์ ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลอนุญาต
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้กล่าวต่อบุคคลที่สามหาว่าโจทก์ร่วมกับพวกลักเป็ดของจำเลยไป แต่เห็นว่าคำกล่าวของจำเลยไม่เป็นการใส่ความโจทก์ร่วมและจำเลยไม่มีเจตนาที่จะใส่ความด้วย จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยเองเบิกความต่อสู้ว่า เป็ดของจำเลยหายไป ไม่คิดว่าถูกคนร้ายลัก ฉะนั้น คำพูดของจำเลยในที่สาธารณข้างถนนที่ว่า โจทก์ร่วมกับพวกลักเป็ดของจำเลยไป จึงไม่มีมูลความจริงแต่จำเลยมีเจตนากล่าวยืนยันประจานให้บุคคลอื่น ๆ หลงเชื่อว่าเป็นความจริง ทั้ง ๆ ที่จำเลยหามีพยานหลักฐานอย่างใดที่จะดำเนินคดีเอาความต่อโจทก์ร่วมกับพวกได้ไม่ การกล่าวหาอย่างเลื่อนลอยของจำเลยย่อมเป็นการใส่ความ ทำให้โจทก์ร่วมเสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นและเกลียดชังรังเกียจต่อความประพฤติอันเสื่อมเสียของโจทก์ร่วมได้ จึงเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
