คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยอ้างสัญญากู้ฉะบับซึ่งได้ทำเมื่อวันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๖๖
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าสัญญากู้ที่โจทก์อ้างเป็นพะยานหาได้ปิดแสตมป์ตาม พ.ร.บ.อากรแสตมป์ หาได้กระทบกระเทือนถึงตราสารใด ๆ ที่มีเป็นอยู่ก่อนไม่ มาตรา ๒๑ ที่ว่าตราสารที่มิได้ปิดอากรแสตมป์จะใช้เป็นพะยานหลักฐานในศาลมิได้นั้น หมายถึงบรรดาตราสารที่มีขึ้นภายหลัง ไม่ใช่ก่อน
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่พิพากษากลับศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาคดีไปตามรูปความ
