คำฟ้องและคำให้การ
โจทก็ฟ้องเรียกมฤดกของนายอนงค์บิดา ด.ช.อำนวย ด.ช.เอนก จากจำเลย คดีได้ความว่า ที่ดินและเรือนพิพาทเป็นของนางตุ้มมานดานายอนงค์ และของจำเลยร่วมกัน เมื่อนางตุ้มตายแล้ว นายอนงค์ได้อยู่ร่วมเรือนกับจำเลยซึ่งเป็นตา ตลอดมาจนนายอนงค์ตาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โดยเห็นว่าจำเลยได้ปกครองมาฝ่ายเดียวถึง ๑๕ ปี หลังจากนางตุ้มตายแล้ว
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้แบ่งที่ดินคนละครึ่ง ส่วนเรือนเป็นของนายอนงค์ตกได้แต่ ด.ช.เอนก ด.ช.อำนวย โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็ว่า ข้อที่จำเลยฎีกาว่าตั้งแต่นางตุ้มตายแล้ว จำเลยครอบครองที่ดินบ้านเรือนรายพิพาทฝ่ายเดียว นางอนงค์เป็นแต่เพียงบริวารของจำเลยนั้น ปรากฏว่านายอนงค์เป็นผู้รับมรดกของนางตุ้ม และได้อยู่ร่วมเรือนกับจำเลยต้องถือว่านายอนงค์ได้ครอบครองทรัพย์มฤดก จำเลยจะอ้างอายุความมฤดกยันนายอนงค์ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ให้ประมูลราคา หรือขายทอดตลาดที่ดินและเรือนพิพาท แบ่งกันคนละครึ่ง
