คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจุดเผาบ้านเรือนอันเป็นเคหะสถานที่อยู่อาศัยของนายชุ่ม แย้มเกษร ไหม้ 1 หลังและไหม้สิ่งของอีกรวมทั้งสิ้น 426 บาท ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 186จำเลยรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าบ้านที่ไหม้ไม่ใหญ่โตแข็งแรงมีราคาเล็กน้อยไม่น่ากลัวจะลุกลามไปถึงทรัพย์สินอื่น จำเลยควรมีผิดตาม มาตรา 189แต่ไม่ปรากฏว่าได้มีการร้องทุกข์จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 186(1), 59 จำคุก 5 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าบ้านเรือนที่ไหม้เป็นเรือนเสาไม้จริงฟากพื้นไม้ไผ่ สูงจากดินศอกเศษ เครื่องบนไม้รวก หลังคามุงแฝกและใบพลวงจากพื้นถึงหลังคาสูงวาเศษ ราคา 150 บาท ใช้เป็นเคหะสถานที่อยู่อาศัยของผู้เสียหายและครอบครัวรวมกันถึง 4 คน ไม่ใช่เป็นเพียงโรงเรือนชั่วคราว นอกจากนั้นยังไหม้เสื้อผ้าอีกราคา 276 บาท รวมเป็นเงิน 426 บาท จึงไม่ใช่ทรัพย์เล็กน้อยสำหรับชาวชนบทเช่นผู้เสียหาย จำเลยจึงมีผิดฐานวางเพลิงจุดเผาเคหะสถานที่อยู่อาศัยศาลฎีกาพิพากษายืน
