เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย มี มีด เป็น อาวุธ บุกรุก เข้า ไป ใน บริเวณ บ้านของ นาย จรูญ กองมี ผู้เสียหาย เมื่อ ผู้เสียหาย ห้าม และ ไล่ จำเลย ออกไป จำเลย ไม่ยอม ออก ขอ ให้ ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364, 365 จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา364, 365(2), จำคุก 1 เดือน จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา ฟัง ข้อเท็จจริง ว่า บ้าน ของ ผู้เสียหาย ปลูก อยู่ ใน ที่ดินของ จำเลย ซึ่ง เป็น พี่ ภริยา ของ ผู้เสียหาย และ ปลูก อยู่ ห่าง บ้านจำเลย ประมาณ 5 วา ระหว่าง บ้าน ทั้ง สอง หลัง ไม่ มี รั้ว กั้นก่อน เกิดเหตุ ผู้เสียหาย กับ
จำเลย มี เรื่อง ผิดใจ กัน ใน วันเกิดเหตุนาย อำนวย ผู้ใหญ่บ้าน เรียก จำเลย เข้า ไป หา ที่ ใต้ถุนบ้าน ของผู้เสียหาย เพื่อ เจรจา ใช้ ราคา โอ่งน้ำ ที่ ผู้เสียหาย ไป แจ้งความกล่าวหา ว่า จำเลย ทำ โอ่ง ของ ผู้เสียหาย แตก แต่ ตกลงกัน ไม่ ได้และ เกิด โต้เถียง กัน ระหว่าง ผู้เสียหาย กับ จำเลย แล้ว ผู้เสียหายให้ จำเลย ออก ไป จำเลย ไม่ยอม ออก แต่ กลับ จะ ทำร้าย ผู้เสียหาย จนผู้ใหญ่บ้าน และ แม่ ของ จำเลย เข้า มา กัน และ รั้ง จำเลย ออก ไป และวินิจฉัย ข้อกฎหมาย ว่า ผู้เสียหาย ใน ความผิด ฐาน บุกรุก ไม่ จำต้องเป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ คดี นี้ ได้ ความ ว่า นาย จรูญ อยู่ ที่ บ้านหลัง ดังกล่าว ย่อม มี ส่วน เป็น ผู้
ครอบครอง บ้าน นั้น จึง เป็นผู้เสียหาย มี สิทธิ ห้าม จำเลย ได้ การ ที่ จำเลย เข้า ไป ใน บริเวณใต้ถุนบ้าน ของ ผู้เสียหาย เมื่อ นาย อำนวย ผู้ใหญ่บ้าน เรียก จำเลยเข้า ไป หา เพื่อ เจรจา ใช้ ราคา โอ่งน้ำ ตาม ที่ ผู้เสียหาย ไปแจ้งความ กล่าวหา จำเลย ไว้ ถือ ได้ ว่า เป็น การ เข้า ไป โดย มี เหตุอัน สมควร เมื่อ ตกลง กัน ไม่ ได้ และ เกิด โต้เถียง กัน แล้วผู้เสียหาย ให้ จำเลย ออก ไป จำเลย ยัง ไม่ ยอม ออก แต่ กลับ จะ ทำร้ายผู้เสียหาย เช่นนี้ การ ที่ จำเลย ยัง อยู่ ที่ บริเวณ ใต้ถุนบ้านผู้เสียหาย ภายหลัง ที่ ผู้เสียหาย ให้ จำเลย ออก ไป นั้น เป็น ระยะเวลา ต่อเนื่อง กับ การ ที่ จำเลย โต้เถียง และ จะ ทำร้าย ผู้เสียหายนั่นเอง เมื่อ มี ผู้อื่น มา กัน และ รั้ง จำเลย ให้ ออก ไป จำเลย ก็ยอม ออก ไป การ กระทำ ของ จำเลย ยัง ไม่ เป็น ความผิด ฐาน บุกรุก ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364, 365 พิพากษา ยืน
