เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าโจทย์กับนางนวนมารดามีชื่อในตราจองด้วยกันสำหรับ ที่นาแห่งหนึ่ง โจทย์ทำตอนเหนือ เมื่อนางนวนตายแล้ว โจทยอนุญาตให้จำเลยซึ่งเปนน้องเข้าทำนามากับโจทยโดยมิได้คิดเอามรฎก บัดนี้จำเลยไปแก้ทะเบียนลงชื่อจำเลยแทนมารดา แล้วกลับจะคิดเอาที่นาให้มากกว่าโจทย์ ๆ จึงขอให้ศาลแบ่งแยกคนละครึ่ง ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า เมื่อโจทย์กับนางนวนมีชื่อในตราจองด้วยกัน ต้องสันนิษฐานว่าโจทย์กับนางนวนมีส่วนเท่า ๆ กัน ครั้นนางนวนตายแล้วโจทย์ยอมอนุญาตให้จำเลยเข้าทำนาทางตอนใต้แทนนางนวนต่อมา แต่ที่ดินทางตอนเหนือนั้นโจทย์คงทำตามเดิมเช่นนี้ โจทย์ยังมิได้ละทิ้งการที่จำเลยทำนั้นเป็นโดยอำนาจของโจทย์ เพราะฉนั้นโจทย์ต้องมีส่วนได้อยู่ครึ่งหนึ่งตามที่มีชื่ออยู่ในตราจอง ให้โจทย์จำเลยแบ่งที่ดินกันคนละครึ่งตอนเหนือเปนของโจทย์ ตอนใต้เปนของจำเลย ถ้าแบ่งไม่ตกลงให้ประมูลราคาแบ่งกันคนละครึ่ง ฎีกาตัดสินยืน (พิพาก หริศ พรหม)()
