คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ทำสัญญาจะซื้อที่ดินมี ส.ค.1 จากจำเลย สัญญาว่าจำเลยจะโอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่จำเลยได้รับโฉนดหรือตราจอง ต่อมาจำเลยได้ออกโฉนดแล้วแต่ไม่จดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์ ขอให้บังคับจำเลยโอนที่ดินพิพาทให้โจทก์ ถ้าไม่ปฏิบัติให้ถือคำพิพากษาเป็นการแสดงเจตนาของจำเลยจำเลยให้การว่า สัญญาจะซื้อขายได้เลิกแล้วต่อกันและคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ที่ดินพิพาทเดิมเป็นที่ดินมือเปล่า ต่อมาได้ออกโฉนดเป็นของนายบรรจงไป และนายบรรจงได้ครอบครองโดยปลูกบ้านอยู่มา 2 ปีแล้ว คดีโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาที่ทั้งสองฝ่ายนำสืบรับกันฟังได้ว่าที่ดินพิพาทได้ออกโฉนดเป็นของนายบรรจงไปแล้ว ตามฟ้องโจทก์ขอให้บังคับจำเลยโอนที่ดินพิพาทให้โจทก์ ถ้าไม่โอนให้ถือคำพิพากษาเป็นการแสดงเจตนา และหากจำเลยไม่ส่งโฉนด ขอให้สั่งเจ้าพนักงานที่ดินออกใบแทนโฉนด โดยโจทก์มิได้ฟ้องขอให้เพิกถอนโฉนดที่ออกให้นายบรรจงว่าไม่ชอบอย่างไร โจทก์ไม่มีทางชนะคดีพิพากษายืน
