คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เดิมนายพงษ์ น้อยลัทธี พนักงานเก็บเงินของโจทก์ยักยอกเงินค่าเช่ากระแสไฟฟ้าไป รวม ๑๕,๑๑๐.๘๖ บาท แล้วมีการประนีประนอมยอมความกันโดยนายพงษ์ยอมผ่อนชำระให้โจทก์เป็นรายเดือนโดยมีจำเลยเป็นผู้ค้ำประกัน หลังจากยอมความกันแล้วนายพงษ์ชำระให้โจทก์เพียงเดือนเดียว คงค้างชำระ ๑๔,๘๖๐.๖๐ บาท ของศาลบังคับให้จำเลยในฐานะผู้ค้ำประกันชำระเงิน ๑๔,๘๖๐.๘๖ บาท กับค่าเสียหายที่โจทก์ขาดประโยชน์เป็นเงิน ๔,๑๗๙.๖๐ บาท พร้อมกับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ ๑ สิงหาคม ๒๕๑๑ จนกว่าจะชำระเสร็จ
จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่เคยมอบอำนาจให้ผู้ใดฟ้องจำเลยนายพงษ์เป็นหนี้โจทก์หรือไม่ เท่าใด ไม่รับรอง นายพงษ์ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๕ เงินที่ค้างกันอยู่ นายพงษ์ชำระหมดแล้ว จำเลยไม่มีภาระผูกพันกับโจทก์ แม้มีโจทก์จะฟ้องจำเลยโดยไม่ฟ้องนายพงษ์หรือผู้รับมรดกหาได้ไม่ และเพิ่งมาฟ้องเมื่อนายพงษ์ตายเกิน ๑ ปีแล้ว คดีโจทก์ขาดอายุความ ก่อนสืบพยาน โจทก์จำเลยรับข้อเท็จจริงกัน คือ ๑. จำเลยรับว่าโจทก์มอบอำนาจให้ผู้รับมอบอำนาจฟ้องคดีนี้ได้ ๒. นายพงษ์ชำระหนี้ให้โจทก์เพียง ๒๕๐ บาท ๓. จำเลยได้ทำสัญญาค้ำประกันตามเอกสารหมาย จ.๑ จริง ๔. โจทก์รับว่านายพงษ์ถึงแก่กรรมตามใบมรณะบัตรหมาย ล.๑ และโจทก์ทราบการตายของนายพงษ์เกินกว่า ๑ ปีก่อนฟ้องคดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า คดีพอวินิจฉัยได้ จึงให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องได้โดยไม่จำต้องฟ้องนายพงษ์หรือรับมรดกแต่โจทก์ฟ้องเกินกว่า ๑ ปี นับแต่ทราบการตายของนายพงษ์ จำเลยในฐานะผู้ค้ำประกันชอบที่จะยกอายุความ ๑ ปีขึ้นตัดฟ้องได้ พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มิได้ฟ้องทายาทของนายพงษ์ลูกหนี้ภายใน ๑ ปี นับแต่ทราบถึงการตายของนายพงษ์ หนี้รายนี้จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๙๔ บัญญัติว่า นอกจากข้อต่อสู้ซึ่งผู้ค้ำประกันมีต่อเจ้าหนี้นั้น ท่านว่าผู้ค้ำประกันยังอาจยกข้อต่อสู้ทั้งหายซึ่งลูกหนี้มีต่อเจ้าหนี้ต่อสู้ได้ด้วย" ตามสัญญาค้ำประกันมิได้ระบุว่าผู้ค้ำประกันยอมสละสิทธิไม่ยกอายุความขึ้นต่อสู้ ดังนั้น จำเลยซึ่งเป็นผู้ค้ำประกันจึงยกอายุความขึ้นต่อสู้โจทก์ได้ ไม่มีข้อความตอนใดในมาตราดังกล่าวที่จะแสดงให้เห็นว่าข้อต่อสู้ที่ลูกหนี้มีต่อเจ้าหนี้ซึ่งผู้ค้ำประกันจะยกขึ้นได้ ต้องไม่เกี่ยวกับเรื่องอายุความมรดกดังที่โจทก์ฎีกา
อนึ่งคดีนี้ไม่ใช่คดีมรดก เป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องจำเลยให้รับผิดในฐานะผู้ค้ำประกันแล้วจำเลยใช้สิทธิยกขึ้นต่อสู้ของลูกหนี้ที่มีต่อเจ้าหนี้ในเรื่องอายุความขึ้นต่อสู้ตามมาตรา ๖๙๔ จึงไม่เกี่ยวกับว่าจำเลยจะเป็นบุคคลตามที่ระบุไว้ในมาตรา ๑๗๕๕ หรือไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
