คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ จำเลยรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 แต่จำเลยอายุ15 ปี ไม่สมควรลงโทษจำคุกให้ส่งตัวไปสถานฝึกและอบรมจนกว่าจะมีอายุครบ 18 ปีบริบูรณ์ ต่อมานายสุวรรณ์ ใหม่โสภา บิดาจำเลยร้องขอรับจำเลยไปไว้ในความปกครองเพื่ออบรมให้เป็นคนดีต่อไป
ศาลชั้นต้นเห็นว่าได้พิพากษาคดีเสร็จไปแล้ว ไม่มีอำนาจแก้ไขได้ ให้ยกคำร้อง นายสุวรรณ์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้มอบตัวจำเลยแก่บิดา ให้บิดาระวังมิให้จำเลยก่อเหตุร้ายเป็นเวลา 3 ปี ถ้าผิดข้อกำหนด ให้ผู้ร้องชำระเงินต่อศาลครั้งละ 1,000 บาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(2)
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้พิเคราะห์ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74, 75โดยตลอดแล้ว เห็นว่า เป็นกรณีที่กฎหมายให้อำนาจศาลที่จะสั่งเปลี่ยนแปลงคำสั่งหรือเงื่อนไขตามคำสั่งที่มีอยู่เดิมได้ตามที่เห็นสมควร โดยคำนึงถึงคุณประโยชน์อันจะเกิดขึ้นแก่จำเลยซึ่งมีอายุไม่เกิน 17 ปี และประโยชน์ของสังคมเป็นสำคัญ ในเมื่อมีพฤติการณ์เกี่ยวกับคำสั่งเดิมได้เปลี่ยนแปลงไป หาใช่มีอำนาจสั่งเปลี่ยนคำสั่งเดิมแต่เฉพาะกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงในพฤติการณ์ที่เกี่ยวกับคำสั่งเดิมที่ไม่เป็นการสมควรหรือไม่อาจปฏิบัติตามได้ต่อไปโดยตรงดังที่โจทก์ฎีกามา และสำหรับคดีนี้ การที่ต่อมาบิดาจำเลยได้มาขอรับตัวจำเลยไปดูแลเอง ทั้งยอมปฏิบัติตามเงื่อนไขต่าง ๆ ตามที่ศาลจะกำหนดขึ้นอีกด้วย แทนการส่งจำเลยไปสถานฝึกและอบรมตามคำพิพากษาที่มีอยู่เดิมนั้น ย่อมเป็นกรณีที่มีพฤติการณ์เกี่ยวกับคำสั่งเดิมได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ศาลอุทธรณ์จึงมีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
