คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ลงโทษจำคุกจำเลย6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก3 เดือนจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษ
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "จำเลยฎีกาว่าระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันในคดีแพ่ง โดยจำเลยยอมชำระเงินตามเช็คพิพาทให้แก่โจทก์เดือนละ 5,000 บาท หนี้ตามเช็คพิพาทจึงระงับไป สิทธิในการฟ้องคดีอาญาของโจทก์ย่อมระงับ เพราะได้มีการยอมความกันตามกฎหมายแล้วอันเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายพิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงคงได้ความตามที่จำเลยฎีกาและโจทก์แก้ฎีกาว่า โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 63639/2528 ของศาลชั้นต้น โดยจำเลยยอมผ่อนชำระเงินตามเช็คพิพาทให้แก่โจทก์เดือนละ 5,000 บาท หากจำเลยชำระเงินดังกล่าวให้แก่โจทก์ครบถ้วนแล้ว โจทก์ก็จะถอนฟังคดีอาญานี้ แต่ปรากฎว่าจำเลยมิได้ชำระเงินให้แก่โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การทำสัญญาประนีประนอมยอมความระหว่างโจทก์กับจำเลยในคดีแพ่งดังกล่าว ไม่มีข้อความใดที่แสดงว่าโจทก์ตกลงสละสิทธิในการดำเนินคดีอาญากับจำเลยในทันทีแต่กลับมีเงื่อนไขที่จำเลยจะต้องปฏิบัติต่อโจทก์เสียก่อน กล่าวคือจำเลยจะต้องผ่านชำะรเงินตามเช็คพิพาทให้แก่โจทก์จนครบถ้วน โจทก์จึงจะถอนฟ้องคดีอาญาให้จำเลย เมื่อจำเลยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขดังกล่าว โจทก์จึงไม่มีความผูกพันที่จะต้องถอนฟ้องคดีอาญาตามที่ตกลง กรณีจึงหามีผลเป็นการยอมความในคดีอาญานี้แต่อย่างใดไม่สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของโจทก์จึงไม่ระงับไปดังที่จำเลยฎีกาฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.
